ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ….Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ

 

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ….Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

Το 2020 η Ευρώπη κι ο Κόσμος ολόκληρος δεν θα μπορούσε να φαντασθεί πώς ταυτόχρονα θα είχε ν’ αντιμετωπίσει ταυτόχρονα πολλαπλές απειλές που υπονομεύουν τις πανανθρώπινες αξίες και τις αρχές που δομήθηκε ο ευρωπαϊκός πολιτισμός.
Η  Τουρκία με απειλή στρατιωτικής βίας να προσπαθεί να «ξαναστήσει» μια νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία και να εμφανίζεται σαν τον προστάτη των Μουσουλμάνων απανταχού της Γής κι αυτό αποτελεί καίρια απειλή για την Ευρωπαϊκή ασφάλεια και συνεργασία.
Ταυτόχρονα ένα νέο κύμα τρομοκρατίας να συνταράσσει τις Ευρωπαϊκές πόλεις και κινητοποιεί τις κυβερνήσεις και τους λαούς η απειλή αυτή.
Την ιδία ώρα, ο αόρατος εχθρός ο κορωνοϊός έχει δημιουργήσει ξανά συνθήκες υγειονομικής και οικονομικής ασφυξίας.
Το μακελειό στη Γαλλία, που υποκινήθηκε εν πολλοίς από τις ρητορικές επιθέσεις του Τούρκου ηγέτη, επιβεβαιώνει και μια άλλη πτυχή που υποτιμήθηκε. Αυτή της ισλαμικής συσπείρωσης εναντίον της Ευρώπης με επικεφαλής τον Τούρκο πρόεδρο.
Άραγε όλα αυτά απειλούν την ελευθερία μας και τις Ευρωπαϊκές αξίες; Υπάρχει δίλημμα μεταξύ ελευθερίας και ασφάλειας;
Εκατομμύρια άνθρωποι, έχυσαν ποτάμια αίματος για να μπορούμε εμείς σήμερα να σκεφτόμαστε ελεύθερα, να ζούμε ελεύθερα, να εκφραζόμαστε ελεύθερα, να συνυπάρχουμε ελεύθερα με άλλους ανθρώπους, ανεξαρτήτως του τι πιστεύουν, ανεξαρτήτως της φυλής, της θρησκείας τους ή του χρώματος τους  και να  σεβόμαστε την διαφορετικότητα όλων. Με κανέναν τρόπο δεν είμαστε διατεθειμένοι να χάσουμε ή να κάνουμε έκπτωση σε αυτές μας τις αξίες. Οι αξίες αυτές απειλούνται  σήμερα  από την συγκυρία αλλά και από εκείνους που δεν πιστεύουν σ’ αυτές  και με την βία επιδιώκουν να  τις ανατρέψουν.
Είναι γεγονός ότι βρισκόμαστε σε κατάσταση πολιορκίας. 
Το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα είναι ασφαλώς ποια θα μπορούσε να είναι η λύση ώστε να αποφευχθούν τα χειρότερα που απειλούν άμεσα την ελευθερία μας και τα ατομικά μας δικαιώματα, αλλά και να αντιμετωπιστούν τα ήδη υπάρχοντα σημαντικά προβλήματα. Η απάντηση που δίδουν οι ειδικοί είναι:   Η ανάπτυξη νέων προορισμών, η λήψη αυστηρών μέτρων, η  πλήρης αναθεώρηση της καθημερινότητας μας. Οι Αρχές ακόμα προσπαθούν να ελέγξουν τα φαινόμενα προσανατολιζόμενες στην επιβολή εύλογων περιορισμών, όπως για την πανδημία,  την επιβολή απαγόρευσης κινήσεων  που απειλεί και την  οικονομική δραστηριότητα όλων μας. Παράλληλα για την αντιμετώπιση της Τουρκικής απειλής πρέπει υποχρεωτικά να αυξηθούν οι στρατιωτικές δαπάνες ,να ληφθούν ειδικά μέτρα προστασίας και κινητοποίησης με στόχο την αποτροπή.
Η μεγάλη απειλή όμως για τις δημοκρατικές κοινωνίες είναι η εμφάνιση τρομοκρατικής βίας. Μητροπόλεις του δυτικού κόσμου και αστικά κέντρα της περιφέρειας, ειδυλλιακοί επαρχιακοί παράδεισοι και φημισμένοι τόποι θρησκευτικής λατρείας, πολυσύχναστες πλατείες, χώροι αναψυχής μεταβάλλονται σε στόχους και γίνονται θέατρο των πλέον σκληρών μορφών εκδήλωσης της βίαιης εξτρεμιστικής δράσης. Η ανάγκη αντιμετώπισης αυτής της απειλής μπορεί να οδηγήσει σε στροφή της κοινωνίας σε ανελεύθερες πρακτικές. Συνέπεια αυτού  είναι   κάποιες  ηγεσίες μπορεί να επιδοκιμάζουν  μέτρα άμεσης καταστολής που μπορούν να  επηρεάσουν άμεσα τις ατομικές ελευθερίες των πολιτών. Στο κράτος δικαίου  όμως ενυπάρχουν οι κανόνες για τη διαχείριση των κρίσεων και έτσι πρέπει αντιμετωπισθεί και η παρούσα εφιαλτική συγκυρία χωρίς καμιά εξαίρεση. Όταν απειλείται η ζωή, η αξιοπρέπεια και η  ελευθέρια, δεν χωρεί κανένας υπολογισμός και δεν είναι υπερβολική καμιά θυσία μέσα στα πλαίσια της συνταγματικής τάξης. Σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί και δεν πρέπει ν’ ανατραπεί ο νομικός πολιτισμός μας και φιλελεύθερο – δημοκρατικό  πιστεύω μας που είναι το μοναδικό ισχυρό ανάχωμα στον  κάθε εξτρεμισμό.-
Όμως τα σύννεφα της αβεβαιότητας κυκλώνουν την Ευρώπη και κυρίως την Χώρα μας.

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

 

 

ΠΕΡΙ ΑΠΙΣΤΙΑΣ

 

ΠΕΡΙ ΑΠΙΣΤΙΑΣ

 

Δεκαετία του  1980 και σημαντικός πολιτικός παράγοντας  με επισκέπτεται στο Γραφείο μου.
-Ξέρετε υφίσταμαι πίεση να ενδώσω σε εκβιασμό από γνωστό δημοσιογράφο.
-Περί τίνος πρόκειται;
-Κατά την περίοδο της δικτατορίας ,ασχολήθηκα με μια Ανώνυμο Εταιρεία για επιβιώσω και μετείχα του ΔΣ χωρίς να είμαι μέτοχος. Ο ιδιοκτήτης με τους συνεργούς του εντός εταιρείας είχαν προβεί σε διάφορες  παράνομες πράξεις  εν αγνοία μου, τις οποίες νομιμοποιήσαν με ένα πρακτικό του ΔΣ που φαίνεται ότι έχω υπογράψει, αλλά δεν το θυμάμαι. Ένας μικρομέτοχος υπέβαλε μήνυση κατά της Εταιρείας και το θέμα σέρνεται από ανακριτή σε ανακριτή. Το έμαθα ο δημοσιογράφος που μου ζητά για να μην το αποκαλύψει και υποστώ ηθική και πολιτική ατίμωση ένα σημαντικό ποσόν. Θα ήθελα την συμβουλή σας.
-Να υποβάλετε μήνυση για εκβίαση και η ασφάλεια θα φροντίσει να συλληφθεί και οδηγηθεί στην δικαιοσύνη ο εκβιαστής.
-Ατυχήσατε μου απάντησε. Το έπραξα μα δυστυχώς ουδείς κινείται, όλοι φοβούνται τον δημοσιογράφο που έχει άκρες.
-Έμεινα κατάπληκτος και πρότεινα να επισκεφθούμε τον άψογο  Εισαγγελέα του ΑΠ  Κ.Φ γνωστό και έντιμο δικαστικό λειτουργό , εξ Αμφιλοχίας. Ο πολιτικός δέχθηκε .Πράγματι χωρίς ραντεβού επισκεφθήκαμε τον Εισαγγελέα και του θέσαμε το ζήτημα.
-Ο γέρο δικαστής, με είδε νεαρό δικηγοράκο  με το θάρρος που είχε στον πατέρα μου με τον οποίο  γνωρίζονταν είχαν ζήσει φρικτές στιγμές το 1948 και είχε οικογενειακή σχέση μας είπε: «Τι λες αυτός αυτό επαγγέλλεται».
Τελικά ούτε με την δικαιοσύνη έγινε κάτι. Ο πολιτικός υπέστη τα πάνδεινα και ο δημοσιογράφος  επικαλούμενος  κάθε φορά στα θύματα του  μια ανύπαρκτη απιστία .έζησε  μέσα στα πλούτη….
Και η δικαιοσύνη δεν θριάμβευσε.

https://www.efsyn.gr/ellada/dikaiosyni/269201_aytepaggelti-dioxi-gia-apistia-trapeziton-zitoyn-oi-eisaggeleis

"Αγάπης αντίδωρον. Μνήμη Μητροπολίτου κυρού Γερασίμου Φωκά". Τόμος τιμής, 5 χρόνια μετά την εκδημία του

"Αγάπης αντίδωρον. Μνήμη Μητροπολίτου κυρού Γερασίμου Φωκά". Τόμος τιμής, 5 χρόνια μετά την εκδημία του
 
 
Παρουσιάζει ο AΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ (ΚΟΥΡΚΟΥΜΕΛΑΤΑ 2/8/2020)
(Η ΟΜΙΛΙΑ ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΕ ΛΟΓΩ ΚΩΛΥΜΑΤΟΣ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΑ ΜΑΡΑΒΕΓΙΑ τ Υπουργό.)
Πέντε χρόνια συμπληρώθηκαν  στις  22 Ιουνίου 2020, από την ημέρα της εκδημίας προς Κύριον του Μητροπολίτου Κεφαλληνίας Γερασίμου Φωκά.
Αποδίδοντας τιμή  η Ιερά Μητρόπολη Κεφαλληνίας, υπό τον σημερινό άξιο Μητροπολίτη Σεβ. κ. Δημήτριο, κυκλοφόρησε αναθηματικό Τόμο, υπό τον τίτλο: "Αγάπης Αντίδωρον. Μνήμη Μητροπολίτου κυρού Γερασίμου Φωκά", όπου συγκεντρώθηκαν αφενός μεν κείμενα που αφορούν στον βίο και την πολιτεία Γερασίμου Αρχιερέως, αφετέρου δε ευάριθμες επιστημονικές μελέτες διαφόρων θεμάτων ως σεβαστική συμβολή φίλων επιστημόνων στην διατήρηση της Μνημοσύνη του Μακαριστού. 
Την όλη επιμέλεια της εκδόσεως (Αργοστόλι 2019) είχε ο γνωστός σεβαστός  και εκλεκτός επιστήμονας  και αγαπητός φίλος κ. Ν. Γ. Μοσχονάς και ο Τόμος κυκλοφορείται σε μεγάλο σχήμα (21X28 εκ.), περιέχων 680 σελίδες μεστές περιεχομένου. 
Ο γράφων κλήθηκε να συμβάλει την ήδη δημοσιευμένη μελέτη του, υπό τα στοιχεία : «Μια προσευχή για τον μακαριστό Μητροπολίτη Κεφαλληνίας Γεράσιμο Φωκά. Ένας Ορθόδοξος Ιεράρχης με σπάνιες Αρετές και προσήλωση σε Αξίες».
 Ο Γεράσιμος Φωκάς υπήρξε αγαπητός συμμαθητής στο Γυμνάσιο Αρρένων Αργοστολίου. Ο Γεράσιμος υπήρξε ένας τέτοιος αληθινός καλόγερος, ένας πραγματικά φτωχός , αλλά με Ορθόδοξη Πίστη είχε κάνει στα χρόνια της διακονίας Του, την πραγματική μαρτυρία του Χριστού σαν ατομικό τρόπο ζωής.
Έκλεψε  την καρδιά των φτωχών, των δίκαιων, των ειλικρινών, των αξιοπρεπών, των ηθικών του τόπου μας .
 Ο Γεράσιμος σημάδεψε την ιστορία της Κεφαλονιάς μας. Βάδισε συνεπής στα ιερά βήματα του Προστάτου Αγίου μας, τον οποίον τιμούσε ιδιαίτερα.
Σ ’όλους τους ανθρώπους του Θεού, ανάλογα με τις αρετές που διακρίθηκαν, κάποιος ευαγγελικός λόγος τους ταιριάζει.
Δεν δυσκολεύτηκα να καταλάβω, πως Του ταίριαζε απόλυτα ο λόγος που είπε ο Χριστός στους μαθητές Του, συνιστώντας ως υπόδειγμα τον εαυτό Του. «Μάθετε απ εμού, ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία»
Έτσι τον ζήσαμε τον Γεράσιμο , κι έτσι με το παράδειγμά σου μας δίδαξε, γιατί ήταν  «πράος και ταπεινός τη καρδία»
Η γαλήνη του προσώπου Του και της όλης συμπεριφοράς του, ακόμη και σε πολύ δύσκολες ώρες που ανθρωπίνως τα νεύρα δεν αντέχουν ήταν η μόνιμη εκδήλωση, της σταθερής εσωτερικής Του κατάστασης, που μπορούσε να γαληνέψει ακόμη και τα θηρία. Το γαλήνιο βλέμμα Του, επιδρούσε κατευναστικά και στον πιο ταραγμένο συνομιλητή Του. Δεν άφηνε περιθώρια τρικυμίας. Μου έλεγε ο Γέροντας Χαρίτωνας Λαυριώτης ασκητής στα Καρούλια «Ήρθε ο Γεράσιμος να με δει και παρ’ ολίγο να κατακρημνισθεί  σε γκρεμό στα Καρούλια τον άρπαξα και τον έσωσα και τι μου είπε χαμογελώντας «Γέροντα ούτε τα Καρούλια δεν ανέχτηκαν, ας είναι ευλογημένο».
 Γι’ αυτό μπορούσε  να είσαι ο κατ εξοχήν ειρηνοποιός, αρετή που όσοι την έχουν , τους μακαρίζει ο Κύριος και υπόσχεται ότι «αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται» .
 Υπήρξε  ευγενής στο έπακρον. Και τούτο διότι είχε  σπουδάσει την «αρχοντική ευγένεια», κατά την προσφιλή φράση του Γέροντος Παϊσίου, στου οποίου την αγιότητα ακράδαντα πίστευε.
Υπήρξε  ο άνθρωπος της σιωπής. 'Όχι γιατί δεν είχε  τι να έλεγε , αλλά γιατί ήθελε  να μιλά  με περίσκεψη. Μέσα από το στόμα της φιλόσοφης σιωπής Του, ο κάθε λόγος που έβγαινε, είχε ιδιαίτερο βάρος, που δεν μπορούσε ο συνομιλητής σου να παραθεωρήσει.
Υπήρξε  άκακος και αμνησίκακος.
Υπήρξε  άκρως ελεήμων εν τω κρυπτώ, κατά το θείο θέλημα.
ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ
Του τηλεφώνησα αμέσως μετά την εκλογή του να το συγχαρώ ,τού
είπα ΣΕΒΑΣΜΙΏΤΑΤΕ.. με διακόπτει αμέσως και έντονα μου λέγει :
"Αντώνη ο παπά Γεράσιμος είμαι ,ακούς;"
Ο Γεράσιμος ως  συνεπής μαθητής του Χριστού δεν ασχολήθηκε με τον εαυτό του. Αισθάνθηκε το χρέος να αγωνίζεται για την δικαιοσύνη, την αλήθεια, τη συμφιλίωση και την ειρήνη στο άμεσο και ευρύτερο περιβάλλον του, συμβάλλοντας στην ασφαλή κοινωνική συνοχή. Δεν περιορίσθηκε  στα εξωτερικά θρησκευτικά καθήκοντα. Δεν λησμόνησε ότι: «ποιεῖν δίκαια καὶ ἀληθεύειν ἀρεστὰ παρὰ Θεῷ μᾶλλον ἢ θυσιῶν αἷμα.» (Παροιμ. 21:3). Είναι πασίγνωστο ότι η αναταραχή και η αβεβαιότητα, που δηλητηριάζουν το κοινωνικό γίγνεσθαι, συντηρούνται από την πολύμορφη διαφθορά, την οποία τροφοδοτούν τα ψέματα, η πλεονεξία, ο εγωκεντρισμός, η αλαζονεία. Αυτά ακριβώς ήλθε να ανατρέψει με την παρουσία Του ο ενανθρωπήσας Υιός και Λόγος του Θεού.
Και τώρα το μνημειώδες έργο:
Έρχεται με τον παρόντα τόμο η Ιερά Μητρόπολη Κεφαλληνίας και ο Σεβασμιότατος Ποιμενάρχης μας  να δώσει την αληθή  μαρτυρία και την κατάθεση ψυχής όλων των συνεργατών του Τόμου, να πληροφορήσει τους εγγύς και τους μακράν, διά όλη την σταυροαναστάσιμη ιερατική επί γης πορεία, του, μακαριστού Γερασίμου .
Ο αξιοσέβαστος και λαμπρός επιστήμων  κύριος Νίκος Μοσχονάς , ένας Κεφαλονίτης μέγας ερευνητής  άνθρωπος με ήθος, παιδεία κατάρτιση, ένας υπέροχος αρθρογράφος, αλλά και μοναδικός συγγραφέας δεκάδων βιβλίων, δίδει για μία ακόμη φοράν, μέσα από τις  680 σελίδες του συγκεκριμένου τόμου που  επιμελήθηκε  όλα όσα έχουν καταγραφεί "εν χρυσοίς γράμμασιν, εν τοις δέλτοις του Ουρανού", για τον μεγάλο Ιεράρχη  Γεράσιμο Φωκά, έναν αληθινό καλόγερο .
Ο αναγνώστης αυτού του βιβλίου θα διαβάσει και θα ενημερωθεί με κάθε λεπτομέρεια για όλο το πνευματικό, λειτουργικό, ποιμαντικό, φιλανθρωπικό, κατηχητικό έργο του αειμνήστου Μητροπολίτου Γεράσιμου.
Στο περιεχόμενο αυτού του πονήματος αναγράφοντα από εκλεκτούς επιστήμονες συγγραφείς  ζητήματα ιδιαίτερης  επιστημονικής σημασίας και αξίας όπως :Αγιολογικά μελετήματα, ζητήματα Θεολογίας και Εκκλησιαστικής Ιστορίας, Θρησκευτικής Τέχνης, Ιστορίας, Φιλολογίας και Φιλοσοφίας.
Μένουμε συγκινημένοι και σκεπτικοί, όχι τόσο διά την ογκώδη στοιχειοθέτηση όλων αυτών των γεγονότων της ζωής και δράσεως ενός Επισκόπου, αλλά κυρίως για την αγάπη που αναδύεται από αυτόν τον Τόμο τόσο στο σεπτό πρόσωπο του μακαριστού Επισκόπου ,αλλά και την προθυμία τόσων πολλών και πανάξιων επιστημόνων να λάβουν μέρος στην ιστορική αυτή έκδοση.
Προσωπικά ευχαριστώ για την επιλογή μου στην ιστορική αυτή έκδοση της Ι. Μητροπολέως Κεφαλληνίας.
Η καθ' όλη βιοτή και το μνημειώδες έργο του Γεράσιμου Φωκά  που αποτυπώνονται με τόσο γλαφυρό τρόπο στο συγκεκριμένο βιβλίο, αποτελούν και ένα μήνυμα, μία απάντηση για την ζωντανή παρουσία της ποιμαίνουσας Εκκλησίας στους δύσκολους καιρούς που ζούμε.
Σχεδόν πέντε έτη μετά την εκδημία Του, έρχεται και η έγγραφη επισφράγησις του ανεπανάληπτου έργου, ενός ανεπανάληπτου Επισκόπου , ενός αληθινού Παπά για τον οποίο είχε προβλέψει ότι θα ανέλθει στο Επισκοπικό αξίωμα ο νέος Άγιος της Ορθοδοξίας  ο Όσιος Ιάκωβος .Το Σάββατο 13 Ιουνίου 2015, επτά ημέρες πριν από την αρπαγή του προς Κύριον ο μακαριστός Μητροπολίτης Κεφαλληνίας κυρός Γεράσιμος Φωκάς, συλλειτούργησε με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Χαλκίδος κ. Χρυσόστομο στην Ιερά Μονή Οσίου Δαυΐδ Ευβοίας,  κατά την προφητική ρήση του μακαριστού Γέροντος Ιακώβου Τσαλίκη που πριν από 35 χρόνια προείδε την εις Επίσκοπο χειροτονία του Κεφαλληνίας Γερασίμου και την αρχιερατική θεία Λειτουργία που θα τελούσε στη μονή με την οποία συνδέθηκε πνευματικά από τη νεότητά του.
 
ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ.

«Οι Έλληνες δεν αστειεύονται»

«Οι Έλληνες δεν αστειεύονται»

 

«Κανείς να μην εκπλαγεί εάν έρθουμε κάποια νύχτα ξαφνικά» αναφέρει σε ένα παραληρηματικό του άρθρο ο Τούρκος δημοσιογράφος Emin Şirin, λέγοντας ότι "σύντομα" η Τουρκία μπορεί να προχωρήσει σε επιχείρηση «σε κάποιο από τα νησιά  που έχει υπό κατάληψη η Ελλάδα."

Είναι σχεδόν καθημερινό, έντονο αποκρουστικό και απαράδεκτο αυτό που  συμβαίνει σε όλους τους τόνους από την γειτονική μας Χώρα. Η Άγκυρα θα προχωρήσει σε έρευνες ή οποιαδήποτε άλλη ενέργεια έχει προγραμματίσει στην Ανατολική Μεσόγειο, αυτό είναι βέβαιο πλέον.

Η μία κρίση διαδέχεται την άλλη και απειλή συνεχής. Ακούω εύλογα  ν’ απορούν οι μη ειδικοί στα διεθνή θέματα και στα πολεμικά γυμνάσματα: δεν υπάρχει κανείς και τίποτε που μπορεί να σταματήσει αυτή την ξέφρενη απειλή; Μήπως ο ΟΗΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ κανείς ; Κατ’ αρχήν ας είμαστε ευγνώμονες που είμαστε μέλη της Ευρωπαϊκής  Ένωσης γιατί αλλιώς τα χειρότερα θα είχαν συμβεί πολύ καιρό, ακόμα και όταν κανείς μα κανείς δεν μπορεί ν’ αναχαιτίσει αυτήν την βαρβαρότητα. Πέρα όμως από κάποιες δηλώσεις συμπαράστασης και απειλές κυρώσεων κατά προσώπων, η Τουρκία συνεχίζει ακάθεκτη να παραβιάζει την κυριαρχία ενός πλήρους κράτους-μέλους της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης. Η συμπεριφορά της Τουρκίας είναι να μειώσει την παρουσία της Ελλάδος στα δρώμενα στην Μεσόγειο και να γίνει ο κυρίαρχος στρατηγικός παίχτης στην περιοχή. Η επιθετική στάση αυτή είναι προπομπός δυσάρεστων εξελίξεων για το σύνολο της περιοχής. Η Κύπρος μας δίδει το στίγμα των μελλόντων να συμβούν.

Πρέπει να προετοιμασθούμε για τις εξελίξεις, χωρίς να αποκλείουμε τον διάλογο, όμως πρέπει να δούμε άμεσα την διεθνή  ενημέρωση για την απειλή και κυρίως να χαλυβδώσουμε την άμυνα μας.

Χρόνια τώρα προσπαθούμε να κερδίσουμε «χρόνο», φαίνεται όμως πως το ρολόι της ιστορίας τρέχει γρήγορα γι’ αυτό πρέπει να είμαστε έτοιμοι και αποφασισμένοι. Η Χώρα στάθηκε όρθια δυο φορές μέσα στον ίδιο χρόνο μία στον Έβρο και την άλλη στο Αιγαίο. Αυτό οφείλεται στην αποφασιστικότητα των παιδιών της και της ηγεσίας που είπε τα πράγματα με το όνομα τους.

Είναι γνωστό ότι είπε η Μέρκελ σε Ερντογάν: «Οι Έλληνες δεν αστειεύονται»

1.8.2020

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

 

Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΚΥΡΩΣΕΩΝ ΓΙΑ «ΑΘΕΜΙΤΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ» ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΚΥΡΩΣΕΩΝ ΓΙΑ «ΑΘΕΜΙΤΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ» ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ.

1.Η ανακοίνωση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ, για κλείσιμο της υπόθεσης Novartis με την επιβολή προστίμου 112 εκατομμυρίων δολαρίων, δίνει το έναυσμα για την αναζήτηση αποζημίωσης από το Ελληνικό Δημόσιο. Οι έρευνες αυτές των αμερικανικών αρχών, δηλαδή της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς (SEC) και του υπουργείου Δικαιοσύνης (DoJ) οδηγήθηκαν στο κλείσιμο, χωρίς περαιτέρω ποινικές συνέπειες ή την επιβολή διοικητικών κυρώσεων στη Novartis, αφού η εταιρεία συμφώνησε να πληρώσει ιδιαίτερα υψηλά πρόστιμα, πολλαπλάσια του οφέλους που είχε από τις παράνομες και αθέμιτες πρακτικές της: 111,8 εκατ. δολ. στην SEC και 233,9 εκατ. δολ. στο DoJ, δηλαδή συνολικά 346,7 εκατ. δολ. Σημειώνεται ότι το υπολογιζόμενο από τις αμερικανικές αρχές όφελος ήταν 70,1 εκατ. δολ. στην Ελλάδα. Δηλαδή, τα ποσά που καταβλήθηκαν στις αμερικανικές αρχές ήταν σχεδόν τετραπλάσια του οικονομικού οφέλους. Το άκρως παράδοξο συμπέρασμα από τη δημοσιοποίηση των αμερικανικών εγγράφων είναι ότι η Novartis πληρώνει ένα υψηλό τίμημα στις αμερικανικές αρχές για τις αθέμιτες πρακτικές που εφάρμοσε στην Ελλάδα, με βάση τον αμερικανικό νόμο για τη διαφθορά στο εξωτερικό (Foreign Corrupt Practices Act).Ήδη ανακοινώθηκε ότι θέμα ερευνά το ΝΣΚ[1].

Ανεξάρτητα από την ποινική διάσταση  μεγάλων ποινικών υποθέσεων με δημόσιο ενδιαφέρον  και εν όψει του γεγονότος ότι στις ΗΠΑ[2] γίνεται ολόκληρη συζήτηση και διαδικασία για την επιβολή κυρώσεων για «αθέμιτες πρακτικές», πιστεύω ότι θα ήταν σκόπιμο να ερευνηθούν και στην Ελλάδα παράλληλα και η επιβολή  κυρώσεων (διοικητικών) σε ανάλογες περιπτώσεις. Οι διεθνείς εξελίξεις κατατείνουν στην αυστηροποίηση [3] των νομικών πλαισίων γύρω από τη δραστηριότητα των εταιριών, με σκοπό πάνω από όλα την καλύτερη λειτουργία του παγκόσμιου κράτους δικαίου.

2.-Κατά τα παγίως γενόμενα δεκτά από τη νομολογία αναφορικά με την ευθύνη των νομικών προσώπων κατ’ άρθρον 71 Α.Κ[4] «Από το άρθρο 71 ΑΚ προκύπτει ότι το νομικό πρόσωπο ευθύνεται για τις πράξεις ή τις παραλείψεις των οργάνων, που, κατά τα άρθρα 65, 67 και 68 ΑΚ, το αντιπροσωπεύουν και εκφράζουν τη βούλησή του, εφόσον η πράξη ή η παράλειψη έλαβε χώρα κατά την ενάσκηση των καθηκόντων που τους είχαν ανατεθεί και παράγει υποχρέωση προς αποζημίωση . Έτσι, προϋποθέσεις της κατά τη διάταξη αυτή αυτοτελούς αδικοπρακτικής ευθύνης του νομικού προσώπου είναι: α) πράξη ή παράλειψη, που να μην είναι δικαιοπραξία και να παράγει υποχρέωση αποζημιώσεως με βάση άλλες διατάξεις, όπως είναι εκείνες των άρθρων 914 και 919 ΑΚ, β) να πρόκειται για πράξη ή παράλειψη των οργάνων που αντιπροσωπεύουν το νομικό πρόσωπο (ως όργανα, κατά τον νομοθετικό λόγο της διάταξης αυτής, νοούνται όχι μόνο τα πρόσωπα που διοικούν το νομικό πρόσωπο κατά τους ορισμούς των άρθρων 65 έως 70 AK (καταστατικά όργανα), αλλά και εκείνα των οποίων οι εξουσίες συναλλαγής με τρίτους προσδιορίζονται στο καταστατικό, τη συστατική πράξη ή τον κανονισμό λειτουργίας του νομικού προσώπου ακόμα και αν τα πρόσωπα αυτά δεν μετέχουν στη διοίκηση του τελευταίου) και γ) η πράξη ή η παράλειψη να έγινε κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που είχαν ανατεθεί στο όργανο, πρέπει δηλαδή να βρίσκεται σε εσωτερική συνάφεια με την εκτέλεση των καθηκόντων του οργάνου, είναι δε αδιάφορο για την ευθύνη του νομικού προσώπου, αν το όργανο ενήργησε καθ’ υπέρβαση των καθηκόντων αυτών ή κατά κατάχρηση της εξουσίας του. Δεδομένου δε ότι η υπαιτιότητα, η οποία ορίζεται ως «η επιλήψιμη ψυχική κατάσταση ενός προσώπου απέναντι στην παράνομη εξωτερική συμπεριφορά του» προσήκει μόνο σε φυσικά πρόσωπα, το νομικό πρόσωπο δεν αδικοπρακτεί, αλλά ευθύνεται για την αδικοπραξία είτε των οργάνων του, κατ’ άρθρο 71 ΑΚ, είτε των προστηθέντων απ’ αυτό, κατ’ άρθρο 922 AK».

3.-Από την επισκόπηση της ελληνικής ποινικής νομοθεσίας είναι φανερό, ότι ουδέποτε καθιερώθηκε στην Ελλάδα ποινική ευθύνη των νομικών προσώπων. Στο ελληνικό δίκαιο τα νομικά πρόσωπα δεν μπορούν να έχουν ποινική ευθύνη, στο μέτρο που ούτε κατά κυριολεξία πράττουν ούτε έχουν ενοχή για τις πράξεις που κατά πλάσμα δικαίου τους καταλογίζονται. Έτσι το δίκαιό μας αναγνωρίζει μόνο τη δυνατότητα επιβολής αστικών και διοικητικών κυρώσεων σε βάρος τους. Αρμόδια διοικητικά όργανα υπάρχουν και μπορούν άμεσα να προχωρήσουν με βάση τις  έρευνες των αμερικανικών αρχών, δηλαδή της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς (SEC) και του υπουργείου Δικαιοσύνης (DoJ) και να ζητήσουν, με δικαστική συνδρομή, τα στοιχεία που προέκυψαν  και να προχωρήσουν στην άμεση επιβολή διοικητικών κυρώσεων. Η άσκηση αγωγών φοβούμαι ότι  θα περιπλέξει την κατάσταση  ,έν όψει των εκκρεμών ποινικών υποθέσεων και θα οδηγήσει τα πράγματα «στις Ελληνικές καλένδες».

4.-Έπειτα, λοιπόν, από επισκόπηση  των  συναφών διατάξεων καθίσταται πλέον σαφής ο προσανατολισμός του Έλληνα νομοθέτη στην επιβολή αμιγώς διοικητικών κυρώσεων, όπως τα διοικητικά πρόστιμα, ο αποκλεισμός από δημόσιες παροχές και ενισχύσεις, η προσωρινή ή και οριστική απαγόρευση άσκησης ορισμένης επιχειρηματικής δραστηριότητας, η δικαστική εποπτεία και εσχάτως το προσωρινό ή οριστικό κλείσιμο των εγκαταστάσεων, που χρησιμοποιήθηκαν ως μέσω για την τέλεση των αξιοποίνων πράξεων.

Αντώνης Π. Αργυρός

28/06/2020

---

[1] Δήλωση του Υφυπουργού στον Πρωθυπουργό 26 Ιουνίου 2020.

[2] Στις ΗΠΑ σε ομοσπονδιακό επίπεδο, τουλάχιστον ύστερα  από την απόφαση “New York Central and Hudson River Railroad Company”, είναι αυτή της «Θεωρίας της αντιπροσωπευτικής ευθύνης» (vicarious liability). Σύμφωνα με αυτήν, την ποινική ευθύνη του νομικού προσώπου θεμελιώνει η συμπεριφορά κάθε φυσικού προσώπου, το οποίο ενεργώντας εντός των πλαισίων της αρμοδιότητάς του, παραβιάζει τον ποινικό νόμο με σκοπό να προσπορίσει οικονομικό όφελος στην επιχείρηση.

[3] Από το 1977 η Ένωση προχώρησε σε σύσταση προς τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών να εξετάσουν τις αρχές της ποινικής ευθύνης ώστε να εισαγάγουν στα εθνικά τους ποινικά συστήματα ευθέως την ποινική ευθύνη των επιχειρήσεων για περιβαλλοντικές παραβάσεις. Ανάλογες συστάσεις επανελήφθησαν το 1982 (για την προστασία του καταναλωτή) και το 1988 (γενικότερα). Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1990 το λεγόμενο “Corpus Juris”, ένα πρότυπο κανονιστικό κείμενο που αφορούσε την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, το οποίο δεν ίσχυσε ποτέ αυτοτελώς, αλλά έδωσε σαφή προσανατολισμό σε πληθώρα Συμβάσεων και Πρωτοκόλλων τα οποία ακολούθησαν και τα οποία κυρώθηκαν από την Ελλάδα σύμφωνα με τη σχετική διαδικασία.

[4] Βλ. ενδεικτικά ΑΠ 1885/2014, ΑΠ 1761/2014, ΑΠ 1723/2014, ΜΠρΑλεξ 27/2013, ΕφΛαρ 57/2012, ΠΠΑ 1066/2011, ΑΠ 29/2006, ΕφΠειρ 151/2006, ΕφΑθ 8419/2005, ΕφΠειρ 161/2004, ΕφΠατρ 673/2004, ΕφΔωδεκ 114/2004, ΜΠρΘεσσ 135/2003, ΜΠρΛαμ 383/2000, ΑΠ 1615/1999, ΕφΑθ 6292/1999, ΕφΑθ 6922/1994, ΑΠ 191/1990, άπασες Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών ΝΟΜΟΣ.

Ο «άνθρωπος» της διπλανής πόρτας..

Ο «άνθρωπος» της διπλανής πόρτας..
 Η δοκιμασία της πανδημίας είναι  κάτι πρωτόγνωρο για της μεταπολεμική Ελλάδα. Την ίδια ώρα της δοκιμασίας και του «εγκλεισμού» άρχισαν εντελώς περίεργα και χωρίς σύνδεση με το γεγονός να αποκαλύπτονται ειδεχθή εγκλήματα παρόμοια δεν είχαμε συνηθίσει στο Ελλαδικό χώρο .Άγνωστα κίνητρα  φωτίζουν τις σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης ψυχής που οδηγούν στις πιο αποτρόπαιες εγκληματικές ενέργειες των αστυνομικών χρονικών. Σκεφτείτε τα φρικτά εγκλήματα σε βάρος της Τοπαλούδη που προκαλούν ανατριχίλα και έγιναν από νέα παιδιά.Μιλάμε και βλέπουμε τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας πρωταγωνιστές αυτών των ειδεχθών εγκλημάτων. Ήταν ένας άνθρωπος υπεράνω υποψίας ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας.

• Σοκαριστικές είναι οι περιγραφές στη δικογραφία για την δράση του «ψευτογιατρού», ο οποίος συνελήφθη και κατηγορείται για τον θάνατο δύο ανήλικων παιδιών και ενός ηλικιωμένου. Ο 47χρονος κατηγορούμενος ο οποίος βρίσκεται στα χέρια της αστυνομίας είχε καταφέρει να πείσει ανθρώπους της Εκκλησίας, αλλά και επιστήμονες, να τον εμπιστευτούν ενώ τον συνέστηναν και σε ανυποψίαστους πολίτες που αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα υγείας.
• Ανατρίχιασαν οι αστυνομικοί της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης με όσα ομολόγησε εν τέλει η 33χρονη απαγωγέας της10χρονης μαθήτριας κατά την διάρκεια της ανάκρισης που την γνώριζε, αφού ζούσαν στην  ίδια γειτονιά. Η σεξουαλική εκμετάλλευση του κοριτσιού φαίνεται ότι   ήταν το κίνητρο της 33χρονης.
• Μία παρατήρηση για δυνατή μουσική ήταν αρκετή για να σκοτώσει ο 34χρονος άνδρας τη μητέρα του στο Μενίδι.
•  Η εξιχνίαση της απεχθούς  επίθεσης με βιτριόλι στην 34χρονη Ιωάννα στην Καλλιθέα από την «μαυροντυμένη» έφερε στο προσκήνιο ένα ακόμα απεχθές έγκλημα που ήταν προμελετημένο και δεν δείχνει  ίχνος μεταμέλειας.

Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν μπορούμε να μιλάμε για «Διαταραχές της Προσωπικότητας» που δεν σχετίζονται με μειωμένο καταλογισμό όπως αυτός περιγράφεται στο Άρθρο 34-36 του Ποινικού Κώδικα. Σε μία προσπάθεια να αντιληφθούμε τι μπορεί να οπλίσει τελικά το χέρι του «ανθρώπου της διπλανής πόρτας» διαπιστώνουμε ότι αφενός μεν  γίνεται μια συστηματική και οργανωμένη προσπάθεια παραπλάνησης των κατασταλτικών μηχανισμών με σύγχρονα μέσα και διαδικασίες  αφετέρου η βία που ασκείται είναι πρωτοφανής ( ενδεικτικά περίπτωση Τοπαλούδη και χρήσης  επίθεσης με βιτριόλι)

Μπορεί η ποινική αντιμετώπιση τέτοιων εγκλημάτων να είναι σε κάποιες  περιπτώσεις εντελώς επιεικής ,πράγμα που επιτείνει ένα αίσθημα ατιμωρησίας στην κοινωνία ,επιβάλλεται όμως η κοινωνία να δει το ζήτημα με νηφαλιότητα και να λάβει μέτρα. Πριν απ’ όλα πρέπει να δούμε το θέμα της Παιδείας που πρέπει να  παρέχεται για να δημιουργήσει  πολίτες και της Δικαιοσύνης που πρέπει να τιμωρεί άμεσα τέτοιου είδους εγκλήματα με κατεπείγουσες διαδικασίες και αυστηρή τήρηση των δικαιωμάτων και ιδίως του κατηγορουμένου.  Δεν είναι λίγες οι φορές που τα θύματα  και οι συγγενείς τους στην διάρκεια της ποινικής διαδικασίας υφίστανται αφάνταστα ψυχικά μαρτύρια , τόσο από την μακρόσυρτη κίνηση των διαδικασιών ,όσο και την προσπάθεια ενίοτε «υπερασπιστικής» διαστρέβλωσης της αλήθειας.

Τελικά ο ποινικός κολασμός  επιχειρείται εν όψει πάντα του δημοσίου συμφέροντος.  Το ποινικό δίκαιο είναι να προστατεύσει με το όπλο της ποινής, θεμελιώδεις αξίες της κοινωνίας, απολύτως απαραίτητες για την ομαλή κοινωνική συμβίωση και έτσι να εμπεδώσει και να διασφαλίσει την κοινωνική ειρήνη. Καλός για την αντιμετώπιση του εγκλήματος δεν είναι ο αυστηρός στα χαρτιά Ποινικός Κώδικας, αλλά αυτός που θα μπορεί να εφαρμοστεί σε γρήγορο χρόνο και αποτελεσματικά  με την προϋπόθεση ότι υπάρχει λειτουργία του σωφρονιστικού συστήματος.

ΣΧΕΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΗ

ΣΧΕΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΗ

 Η ΑΡΧΗ “NE BIS IN IDEM» .

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

«Οἱ νόμοι δ᾽ οὐκ ἐῶσι δὶς πρὸς τὸν αὐτὸν περὶ τῶν αὐτῶν οὔτε δίκας οὔτ᾽ εὐθύνας οὔτε διαδικασίαν οὔτ᾽ ἄλλο τοιοῦτ᾽ οὐδὲν εἶναι»[1]

         Η βελτίωση της απονομής δικαιοσύνης συναρτάται ευθέως με την βελτίωση του επενδυτικού κλίματος. Ο Jean-Claude Juncker είπε σε ομιλία του ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ότι «τα αποτελεσματικά συστήματα δικαιοσύνης στηρίζουν την οικονομική ανάπτυξη και υπερασπίζονται τα θεμελιώδη δικαιώματα. Αυτός είναι ο λόγος που η Ευρώπη προάγει και προασπίζει το κράτος δικαίου» [2] Η αρχή ne bis in idem (ή nοn bis in idem, όπως αλλιώς αναφέρεται) περιλαμβάνεται στο άρθρο 4 παρ. 1 του 7ου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της 22.11.1984 που κυρώθηκε με το Ν. 1705/1987 (ΦΕΚ Α’ 89/12.6.1987) και προβλέπει ότι «Κανένας δεν μπορεί να διωχθεί ή να καταδικασθεί ποινικά από τα δικαστήρια του ίδιου Κράτους, για μια παράβαση για την οποία ήδη αθωώθηκε ή καταδικάσθηκε με αμετάκλητη απόφαση σύμφωνα με το νόμο και την ποινική δικονομία του Κράτους αυτού» 
Είναι κατά την άποψη μας ορθό να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα της παράλληλης πρόβλεψης διοικητικών και ποινικών κυρώσεων για την αυτή πράξη, ενόψει της αρχής ne bis in idem και όσα έχουν κριθεί από το ΕΣΔΑ[3] και το ΣτΕ[4].
 

Η με Aριθμό  359/2020 Απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ έκρινε ότι: «Επειδή, η αρχή ne bis in idem, η οποία κατοχυρώνεται στην προεκτεθείσα διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 του 7ου Π.Π. της ΕΣΔΑ, αποτελεί, επίσης, γενική αρχή του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (βλ. ΣτΕ Ολομ. 1741/2015 και τις εκεί παραπομπές στη νομολογία του ΔΕΚ), η οποία έχει πλέον ενσωματωθεί στο άρθρο 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης (2000/C 364/01 – στο εξής, Χάρτης) και βρίσκει πεδίο εφαρμογής σε υπόθεση όπως η παρούσα, δεδομένου ότι τα κράτη μέλη της Ένωσης δεσμεύονται από τις γενικές αρχές του ενωσιακού δικαίου κατά τη θέσπιση και επιβολή κυρώσεων για παραβάσεις της ενωσιακής τελωνειακής/φορολογικής νομοθεσίας (βλ. ΣτΕ Ολομ. 1741/2015, 1887/2018 επταμ.). Η ανωτέρω αρχή του ενωσιακού δικαίου και το άρθρο 50 του Χάρτη έχουν ανάλογο κανονιστικό περιεχόμενο με εκείνο του άρθρου 4 παρ. 1 του 7ου Π.Π. της ΕΣΔΑ (βλ. ΣτΕ 1887/2018 επταμ., 1102-1104/2018 επταμ. και ΔΕΕ μειζ. συνθ. 20.3.2018, C-524/15, Menci, σκ. 60-62), λαμβανομένου, ιδίως, υπόψη ότι (α) κατά τους ανωτέρω κανόνες του πρωτογενούς ενωσιακού δικαίου, ο “ποινικός” χαρακτήρας των διοικητικών κυρώσεων εκτιμάται βάσει κριτηρίων παρόμοιων με τα κριτήρια Engel που έχει υιοθετήσει το ΕΔΔΑ και, κατ’ ακολουθίαν, έχουν “ποινική” φύση διοικητικά πρόστιμα σημαντικού ύψους, όπως το ένδικο πολλαπλό τέλος, που επιβάλλονται για την αποτροπή και την καταστολή παραβάσεων της φορολογικής/τελωνειακής νομοθεσίας (βλ. ΣτΕ 1887/2018 επταμ. και ΔΕΕ μειζ. συνθ. 20.3.2018, C-514/15, Menci, σκ. 26-33) και (β) κατά την ως άνω γενική αρχή του ενωσιακού δικαίου και τα άρθρα 50 και 52 (παρ. 1) του Χάρτη, η εξακολούθηση διαδικασίας ή δίκης για την επιβολή τέτοιου (“ποινικής” φύσης) διοικητικού προστίμου βαίνει, κατ’ αρχήν, προδήλως πέραν των όσων απαιτούνται για την επίτευξη του δημοσίου συμφέροντος σκοπού της καταπολεμήσεως της δασμοφοροδιαφυγής και της εισπράξεως των οφειλόμενων φόρων ή/και δασμών, εφόσον υπάρχει είτε αμετάκλητη αθωωτική απόφαση ποινικού δικαστηρίου, που διαπιστώνει ότι δεν στοιχειοθετείται η επίμαχη φορολογική παράβαση (βλ. ΣτΕ 1887/2018 επταμ., 951/2018 επταμ. και ΔΕΕ μειζ. συνθ. 20.3.2018, C-596/16 και C-597/16, Di Puma & Zecca, σκ. 33-34 και 41-45, σε συνδυασμό με ΔΕΕ μειζ. συνθ. 20.3.2018, C-524/15, Menci, σκ. 41, 46 και 52), είτε αμετάκλητη καταδικαστική απόφαση ποινικού δικαστηρίου, με την οποία επιβλήθηκε ποινή δυνάμενη να καταστείλει τη διαπραχθείσα παράβαση κατά τρόπο αποτελεσματικό, αναλογικό και αποτρεπτικό (βλ. ΣτΕ 1887/2018 επταμ., 951/2018 επταμ. και ΔΕΕ μειζ. συνθ. 20.3.2018, C-537/16, Garlsson Real Estate SA και άλλοι, σκ. 48 και 57-59, σε συνδυασμό με ΔΕΕ μειζ. συνθ. 20.3.2018, C-524/15, Menci, σκ. 41, 46 και 52). Ειδικότερα, σε υπόθεση τελωνειακής παραβάσεως λαθρεμπορίας, όπως η παρούσα, δεν δικαιολογείται η εξακολούθηση της διοικητικής δίκης περί της επιβολής πολλαπλού τέλους, μετά την έκδοση τέτοιας αμετάκλητης αθωωτικής απόφασης ποινικού δικαστηρίου, ενόψει και του ότι (i) οι δύο επίμαχες “ποινικές” διαδικασίες επιδιώκουν, κατ’ αρχήν, κοινούς (και όχι πρόσθετους) σκοπούς και δεν αφορούν σε διαφορετικές όψεις της ίδιας παράνομης συμπεριφοράς (βλ. ανωτέρω σκέψη 7, σε συνδυασμό με ΔΕΕ μειζ. συνθ. 20.3.2018, C-596/16 και C-597/16, Di Puma & Zecca, σκ. 42-44 και ΔΕΕ μειζ. συνθ. 20.3.2018, C-524/15, Menci, σκ. 44-45), και (ii) το οικείο νομοθετικό πλαίσιο (βλ. ανωτέρω σκέψη 4) δεν περιέχει κανόνες (εκτός της δεσμεύσεως του διοικητικού δικαστηρίου από αμετάκλητη καταδικαστική ποινική απόφαση, όσον αφορά την ενοχή του δράστη), οι οποίοι να διασφαλίζουν συντονισμό των δύο διαδικασιών, προκειμένου να μειωθεί στο απολύτως αναγκαίο η πρόσθετη επιβάρυνση που συνεπάγεται για τους καθ’ ων η σώρευση “ποινικών” διώξεων και κυρώσεων (πρβλ. ΔΕΕ μειζ. συνθ. 20.3.2018, C-524/15, Menci, σκ. 52-55).»

• Είναι κατά την άποψη μας ορθό να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα της παράλληλης πρόβλεψης διοικητικών και ποινικών κυρώσεων για την αυτή πράξη[5], ενόψει της αρχής ne bis in idem και όσα έχουν κριθεί από το ΕΣΔΑ και το ΣτΕ.

 

• Κατά την άποψή μας, θα ήταν προτιμότερη μια καθαρή λύση (ευθείας) αποποινικοποίησης συγκεκριμένων πράξεων (οι οποίες θα συνιστούσαν εφεξής μόνο διοικητικές κυρώσεις). Αποποινικοποίηση αδικημάτων ήσσονος σημασίας  και αντικειμένου κατωτέρου των 120.000€(όπως είναι τα πολεοδομικά, τα ασφαλιστικά, τα φορολογικά κ.λπ.) και μετατροπή τους σε διοικητικές παραβάσεις (με επιβολή αναλογικών διοικητικών κυρώσεων, π.χ. προστίμων), ώστε να αποφεύγεται ο αχρείαστος ηθικός στιγματισμός των πολιτών αλλά και υπέρμετρη επιβάρυνση των δικαστηρίων. Σε καμία περίπτωση πάντως δεν νοείται αποποινικοποίηση ορισμένων βαρύτατων συμπεριφορών (π.χ. νοθεία τροφίμων, ρύπανση θάλασσας κα) στο βαθμό που αυτές στον ποινικό νόμο τυποποιούνται ως κακουργήματα. Όμως η χρυσή τομή για ορισμένες σοβαρές περιπτώσεις (πχ. φοροδιαφυγής)θα ήταν η αναστολή της ποινικής διώξεως μέχρις ότου αποφανθεί τελεσίδικα η διοικητική δικαιοσύνη επί της υποθέσεως. Πράγματι, ακόμη και όταν θα αποδειχθεί στη διοικητική δίκη ότι τελέστηκε ορισμένη παράβαση (και προφανώς και το αντίστοιχο ποινικό αδίκημα), η ποινική καταδίκη του δράση, μετά την άρση της αναβολής ή αναστολής της ποινικής διαδικασίας, πιθανολογείται αφού κατά την νομολογία που προέκυψε με την 359/2020 Απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, κατά τη άποψη μας  δεν  θα έρχεται σε αντίθεση με την αρχή ne bis in idem. 

 

• Η διατήρηση της ισχύουσας κατάστασης της παράλληλης πρόβλεψης διοικητικών και ποινικών κυρώσεων για την αυτή πράξη οδηγεί στην υπέρμετρη καθυστέρηση απονομής της δικαιοσύνης και σε ατιμωρησία όταν μάλιστα στη χώρα μας, τέλος, όχι σπάνια εκδικάζονται κακουργήματα μετά από 17 ή 18 χρόνια, στα όρια δηλαδή σχεδόν της εικοσαετούς τους παραγραφής, ακόμη κι όταν δεν έχει μεσολαβήσει μακρύ χρονικό διάστημα από την τέλεση του εγκλήματος μέχρι την άσκηση της ποινικής δίωξης.

14/6/2020

---

[1] Δημοσθένης, περί της ατέλειας προς Λεπτίνην, 20. 147 «{Οι νόμοι δεν επιτρέπουν να υπάρχουν δύο φορές κατά του ίδιου προσώπου για τα ίδια πράγματα, ούτε δίκες, ούτε αγωγές, ούτε λογοδοσίες, ούτε διαδικασίες, ούτε άλλο παρόμοιο} (ΠΗΓΗ: ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της ΔΑΦΝΗΣ Δημητρίου ΜΑΘΙΟΥΛΑΚΗ «Η ΑΡΧΗ NE BIS IN IDEM ΚΑΙ Ο «ΔΙΑΛΟΓΟΣ» ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ» Αθήναι 2017)

[2] Ομιλία για την κατάσταση της Ένωσης το 2016, η οποία εκφωνήθηκε ενώπιον του Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου στις 14 Σεπτεμβρίου   2016: https://ec.europa.eu/priorities/state-union-2016_el

[3] ΕΔΔΑ Εngel και λοιποί κατά Ολανδίας, 8.6.1976, Καπετάνιος κατά Ελλάδος

[4] ΣτΕ 2067/2011 Η διοικητική διαδικασία επιβολής πολλαπλού τέλους λόγω της τελωνειακής παράβασης της λαθρεμπορίας είναι αυτοτελής σε σχέση με την αντίστοιχη ποινική διαδικασία., ΣτΕ 39/2018,

[5] ΕΔΔΑ, Μαμιδάκης κατά Ελλάδας (αριθ.35533/04), απόφαση της 11ης Ιανουαρίου 2007,