Ο «άνθρωπος» της διπλανής πόρτας..

Ο «άνθρωπος» της διπλανής πόρτας..
 Η δοκιμασία της πανδημίας είναι  κάτι πρωτόγνωρο για της μεταπολεμική Ελλάδα. Την ίδια ώρα της δοκιμασίας και του «εγκλεισμού» άρχισαν εντελώς περίεργα και χωρίς σύνδεση με το γεγονός να αποκαλύπτονται ειδεχθή εγκλήματα παρόμοια δεν είχαμε συνηθίσει στο Ελλαδικό χώρο .Άγνωστα κίνητρα  φωτίζουν τις σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης ψυχής που οδηγούν στις πιο αποτρόπαιες εγκληματικές ενέργειες των αστυνομικών χρονικών. Σκεφτείτε τα φρικτά εγκλήματα σε βάρος της Τοπαλούδη που προκαλούν ανατριχίλα και έγιναν από νέα παιδιά.Μιλάμε και βλέπουμε τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας πρωταγωνιστές αυτών των ειδεχθών εγκλημάτων. Ήταν ένας άνθρωπος υπεράνω υποψίας ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας.

• Σοκαριστικές είναι οι περιγραφές στη δικογραφία για την δράση του «ψευτογιατρού», ο οποίος συνελήφθη και κατηγορείται για τον θάνατο δύο ανήλικων παιδιών και ενός ηλικιωμένου. Ο 47χρονος κατηγορούμενος ο οποίος βρίσκεται στα χέρια της αστυνομίας είχε καταφέρει να πείσει ανθρώπους της Εκκλησίας, αλλά και επιστήμονες, να τον εμπιστευτούν ενώ τον συνέστηναν και σε ανυποψίαστους πολίτες που αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα υγείας.
• Ανατρίχιασαν οι αστυνομικοί της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης με όσα ομολόγησε εν τέλει η 33χρονη απαγωγέας της10χρονης μαθήτριας κατά την διάρκεια της ανάκρισης που την γνώριζε, αφού ζούσαν στην  ίδια γειτονιά. Η σεξουαλική εκμετάλλευση του κοριτσιού φαίνεται ότι   ήταν το κίνητρο της 33χρονης.
• Μία παρατήρηση για δυνατή μουσική ήταν αρκετή για να σκοτώσει ο 34χρονος άνδρας τη μητέρα του στο Μενίδι.
•  Η εξιχνίαση της απεχθούς  επίθεσης με βιτριόλι στην 34χρονη Ιωάννα στην Καλλιθέα από την «μαυροντυμένη» έφερε στο προσκήνιο ένα ακόμα απεχθές έγκλημα που ήταν προμελετημένο και δεν δείχνει  ίχνος μεταμέλειας.

Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν μπορούμε να μιλάμε για «Διαταραχές της Προσωπικότητας» που δεν σχετίζονται με μειωμένο καταλογισμό όπως αυτός περιγράφεται στο Άρθρο 34-36 του Ποινικού Κώδικα. Σε μία προσπάθεια να αντιληφθούμε τι μπορεί να οπλίσει τελικά το χέρι του «ανθρώπου της διπλανής πόρτας» διαπιστώνουμε ότι αφενός μεν  γίνεται μια συστηματική και οργανωμένη προσπάθεια παραπλάνησης των κατασταλτικών μηχανισμών με σύγχρονα μέσα και διαδικασίες  αφετέρου η βία που ασκείται είναι πρωτοφανής ( ενδεικτικά περίπτωση Τοπαλούδη και χρήσης  επίθεσης με βιτριόλι)

Μπορεί η ποινική αντιμετώπιση τέτοιων εγκλημάτων να είναι σε κάποιες  περιπτώσεις εντελώς επιεικής ,πράγμα που επιτείνει ένα αίσθημα ατιμωρησίας στην κοινωνία ,επιβάλλεται όμως η κοινωνία να δει το ζήτημα με νηφαλιότητα και να λάβει μέτρα. Πριν απ’ όλα πρέπει να δούμε το θέμα της Παιδείας που πρέπει να  παρέχεται για να δημιουργήσει  πολίτες και της Δικαιοσύνης που πρέπει να τιμωρεί άμεσα τέτοιου είδους εγκλήματα με κατεπείγουσες διαδικασίες και αυστηρή τήρηση των δικαιωμάτων και ιδίως του κατηγορουμένου.  Δεν είναι λίγες οι φορές που τα θύματα  και οι συγγενείς τους στην διάρκεια της ποινικής διαδικασίας υφίστανται αφάνταστα ψυχικά μαρτύρια , τόσο από την μακρόσυρτη κίνηση των διαδικασιών ,όσο και την προσπάθεια ενίοτε «υπερασπιστικής» διαστρέβλωσης της αλήθειας.

Τελικά ο ποινικός κολασμός  επιχειρείται εν όψει πάντα του δημοσίου συμφέροντος.  Το ποινικό δίκαιο είναι να προστατεύσει με το όπλο της ποινής, θεμελιώδεις αξίες της κοινωνίας, απολύτως απαραίτητες για την ομαλή κοινωνική συμβίωση και έτσι να εμπεδώσει και να διασφαλίσει την κοινωνική ειρήνη. Καλός για την αντιμετώπιση του εγκλήματος δεν είναι ο αυστηρός στα χαρτιά Ποινικός Κώδικας, αλλά αυτός που θα μπορεί να εφαρμοστεί σε γρήγορο χρόνο και αποτελεσματικά  με την προϋπόθεση ότι υπάρχει λειτουργία του σωφρονιστικού συστήματος.