ΕΝΙΣΤΑΜΑΙ: Για μία νέα μεταπολίτευση:

ΕΝΙΣΤΑΜΑΙ:Για μία νέα μεταπολίτευση:
Τι πρέπει να αλλάξει τώρα. 

10 Μαΐου 2020 : 199 ΧΡΌΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

1.Στη καθημερινότητα μας ακούμε αρκετούς αναλυτές και υπευθύνους να αποδίδουν στις ισχύουσες Συνταγματικές ρυθμίσεις, την κακοδαιμονία που επικρατεί και στην δήθεν έλλειψη δυνατότητας λήψεως επικαίρων και δραστικών μέτρων, για την θεραπεία των επιτακτικών αναγκών της Πολιτείας. Αυτό εν πολλοίς είναι ανακριβές. Δεν φταίει το Σύνταγμα μας, όταν εκείνοι που έχουν την ευθύνη τηρήσεως του δεν αίρονται πάντοτε στο ύψος των περιστάσεων. Ήρθε η πανδημία και ανέτρεψε όλα τα στερεότυπα. Όλα αλλάζουν στον κόσμο. Η εξάπλωση της πανδημίας του κορωνοϊού στη χώρα μας έχει αλλάξει καταλυτικά την καθημερινότητα των Ελλήνων ,ΑΛΛΆ ΚΑΙ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. Η καθημερινότητά μας δεν είναι πια ίδια κι αυτό έχει και τα καλά του. Μπορεί η αλλαγή να έγινε μ’ έναν απρόσμενο και άσχημο- βίαιο τρόπο, αλλά το αποτέλεσμα μακροπρόθεσμα θα είναι θετικό για την καθημερινότητά μας. Αρκεί να διατηρήσουμε ζωντανή αυτή την αλλαγή, που μας “χάρισε”. Λένε πως έρχεται παγκόσμια οικονομική κρίση τέτοια μεγαλύτερη του 1929.

2.Δεν χωρεί όμως αμφιβολία ότι, αρκετοί από εκείνους που καταγγέλλουν και επικαλούνται αδυναμία επίλυσης προβλημάτων λόγω των σχετικών Συνταγματικών κωλυμάτων, δεν φρόντισαν οι ίδιοι όταν και ενώ μπορούσαν να προβούν στις αναγκαίες παρεμβάσεις .Και τώρα ήρθε η ώρα της Κρίσεως.

Υπάρχουν βεβαίως, εκκρεμή ζητήματα που με την ουσιώδη προϋπόθεση αλλαγής νοοτροπίας και πολιτικής συμπεριφοράς, θα μπορούσαν να θεραπευθούν με μια γενναία πολιτική παρέμβαση-μια νέα Μεταπολίτευση  και γι' αυτά θα αναφερθώ επιγραμματικά κατωτέρω:

Επιβάλλεται η πλήρης αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος:

•       1) με την υποχρεωτική αμοιβαία λογοδοσία όλων των εξουσιών.

•       2) με την καθιέρωση συγκεκριμένης θητείας, χωρίς καμιά απολύτως παράταση ή ανανέωση για όλα τα εκλεγμένα όργανα (Βουλευτές, Πρόεδρος δημοκρατίας, Δήμαρχοι κλπ, Ηγεσία Δικαιοσύνης).

•       3) ο αυστηρός δικαστικός και μόνον έλεγχος του πολιτικού χρήματος και του «πόθεν έσχες» όλων των δημοσίων λειτουργών.

•       4) η κατάργηση κάθε προνομίου και ακαταδίωκτου για όλους τους ασκούντες δημόσια λειτουργία, όλοι οι πολίτες χωρίς καμιά εξαίρεση υπάγονται στον φυσικό δικαστή τους.

•       5) Η καθιέρωση μόνιμων Αναπληρωτών Υπουργών στα Υπουργεία Άμυνας, Εξωτερικών, Παιδείας.

•       6) Η ενοποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών του Κράτους κάτω από τον έλεγχο ανώτατου δικαστικού λειτουργού που θα διορίζεται από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο με ετήσια μη ανανεώσιμη θητεία και όχι από πολιτικό όργανο.

.    7) η προστασία της παιδείας, της επιχειρηματικότητας των επενδύσεων και της ανάπτυξης.

.       8) η προστασία αδύναμων ομάδων.

.       9) η προστασία του περιβάλλοντος.

.       10)Την ενοποίηση και αναμόρφωση των Ανεξάρτητων Αρχών

Όμως ανεξάρτητα απ' όλα τα παραπάνω, θεσμοί υπάρχουν και σήμερα με τα προβλήματα τους, αλλά δεν λειτουργούν, όπως θα έπρεπε. Δεν φταίει το Σύνταγμα  γιατί  εν τέλει η Ποινική Δικαιοσύνη έρχεται ενιότε να βγάλει τα «κάστανα απ' τη φωτιά» αλλά πάντα με τεράστια καθυστέρηση Έτσι όσο επιτυχημένη συνταγματική αναθεώρηση ,αν δεν αλλάξουν οι κατεστημένες δομές, οι νοοτροπίες και τα πάσης μορφής «ακαταδίωκτα» ο Τόπος θα ταλανίζεται στην δύνη μιας γενικευμένης αναξιοπιστίας. Η τρομακτική κρισιμότητα των περιστάσεων που περνά η Ελλάδα μαρτυρεί ότι ο ευλογημένος και μαρτυρικός συνάμα Τόπος μας, βιώνει ξανά την σημερινή αλγεινή πραγματικότητα, αλλά συνεχίζει να ελπίζει και να μάχεται. Δείγμα οι θυσίες που ο Ελληνικός Λαός βιώνει χρόνια τώρα. Όσα ο ταλαιπωρημένος Λαός μας κατέκτησε με τον ιδρώτα και το αίμα Του αμφισβητούνται πλέον και  πάλι  στ' όνομα της «ανάγκης » και παρά ταύτα ή μάχη συνεχίζεται.

Η κρίση  του κορωνοϊού της οποίας την εξέλιξη παρακολουθούμε βρίσκεται στην κορύφωση της. Δεν μπορώ να προβλέψω παρά την προσωπική αισιοδοξία και ελπίδα ποιο μπορεί να ‘ναι το αύριο και το μεθαύριο της κρίσης στο μέλλον της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πάντως εκείνο που φαίνεται καθαρά στον ορίζοντα είναι, ότι υπάρχει τεράστιο ζήτημα .Είναι βέβαιο πως ο πολιτισμός ενός τόπου είναι προϊόν αγώνων, είναι γέννημα γενναίων και άγρυπνων συνειδήσεων έντιμων ανθρώπων που θέλουν να ζουν με ή χωρίς υλικά αγαθά, αλλά προ πάντων με ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ που δεν είναι προϊόν υλικού πλούτου.

Νομίζω, ότι προέχει η προσπάθεια να ξεπεράσει ο τόπος πρώτα την ηθική κρίση μέσα στα όρια που διαγράφει ο νόμος, η Δημοκρατία, η ζωή, η αρμονία της Πόλης και η ευτυχία των πολιτών. Ο Τόπος χρειάζεται μια ΝΕΑ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ σε όλα τα κρίσιμα θέματα.

Ο Λαός μας ποθεί την Ανάσταση: «Κρασί δεν είναι, αδέρφια, η λευτεριά μήτε γλυκιά γυναίκα, μήτε και βίος μες στα κελάρια σας μήτε και γιος στην κούνια έρμο τραγούδι 'ναι ακατάδεχτο και σβήνει στον αγέρα!»

(Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ «Οδύσσεια»)