Η ανατομία του φόβου και τ' απομεινάρια της εβδομάδας...

Η ανατομία του φόβου και

τ' απομεινάρια της εβδομάδας...

Η ανατομία του φόβου και

τ' απομεινάρια της εβδομάδας...

ΑΝΤΩΝΗ ΑΡΓΥΡΟΥ

Μια 38χρονη Ελληνίδα που είχε ταξιδέψει στην Βόρεια Ιταλία βρέθηκε θετική στον κορωνοϊό και νοσηλεύεται σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης. 

Η επιδημία του Covid-19  δημιουργεί πράγματι έναν παγκόσμιο πανικό που επιτείνεται από το κλίμα ανασφάλειας που καλλιεργούν ορισμένα ΜΜΕ. Καλό θα ήταν να μην παρασυρθούμε από φοβικά σύνδρομα και να μείνουμε σταθεροί και  κυρίως σοβαροί μπροστά στο φαινόμενο. Είναι εκπληκτικό, άνθρωποι αξιόλογοι με πληροφορούν πώς άρχισαν επείγουσες προμήθειες, σαν να βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση. Ντροπή για την έλλειψη ψυχραιμίας που με κάνει να ανησυχώ ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια συλλογική έκρηξη υπαρξιακού φόβου. Είδος προς εξαφάνιση έχουν γίνει οι απλές μάσκες. Σύμφωνα με καταγγελίες, επιτήδειοι προμηθευτές ιατρικών ειδών εκμεταλλεύονται την αυξημένη ζήτηση, ενώ πολλοί φαρμακοποιοί σε μία προσπάθεια να καλύψουν την αυξημένη ζήτηση έχουν βάλει τους πελάτες τους σε λίστα προτεραιότητας! Τουλάχιστον 611.000 μάσκες διακινήθηκαν από τις φαρμακαποθήκες στα φαρμακεία  από τον Δεκέμβριο μέχρι και τη Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου. Πέρυσι κατά την ίδια περίοδο ο αντίστοιχος αριθμός δεν ξεπερνούσε τις 142.000! Η ουσία είναι να μην πανικοβαλλόμαστε (και εδώ, τα ΜΜΕ παίζουν σημαντικό ρόλο) και να φροντίσουμε να είμαστε καλά ενημερωμένοι και σ’ αυτό πρέπει να φροντίσει η Πολιτεία πριν είναι πολύ αργά. Τις ακραίες καταστάσεις στις πόλεις της Ιταλίας που έχουν τεθεί σε καραντίνα λόγω των κρουσμάτων κορωνοϊού αποτυπώνει βίντεο με άγριο ξύλο μέσα σε σούπερ μάρκετ την πόλη Κασαλπουστερλέγκο .

Ο φόβος είναι δηλητήριο στις ζωές μας

Είμαστε παράλληλα  βαθύτατα θλιμμένοι αυτή την εβδομάδα  με την απώλεια δυο σπουδαίων ανθρώπων:

1) Της Κικής Δημουλά, της σπουδαίας ποιήτριας που με τη γλωσσική τόλμη που πάντα τη διέκρινε, μίλησε με μοναδικό τρόπο μέσα από το έργο της για την υπαρξιακή αγωνία, την απουσία, την απώλεια του χρόνου, τη φθορά και τη μοναξιά . Μια πλημμύρα αγάπης, θαυμασμού και ευγνωμοσύνης έχει καταλάβει το Διαδίκτυο, είναι πικρή και στενόχωρη η είδηση για την μεγάλη απώλεια.  

2)Του αγαπημένου ηθοποιού Κώστα Βουτσά, που  έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 88 ετών. «Είναισαν να έφυγε από μπροστά μας η εικόνα των νιάτων μας» είπε εύστοχα ο Γ. Μπέζος.Αλήθεια ο Βουτσάς μπήκε στη ζωή μου όταν στα ωραία μου εφηβικά και  φοιτητικά χρόνια, και γέμισε τη ψυχή μου με αγαλλίαση μέχρι σήμερα,  με το ταλέντο του.

ΥΓ «Βαδίζεις σε μιαν έρημο. Ακούς ένα πουλί να κελαηδάει. Όσο κι αν είναι απίθανο να εκκρεμεί ένα πουλί μέσα στην έρημο, ωστόσο εσύ είσαι υποχρεωμένος να του φτιάξεις ένα δέντρο. Αυτό είναι το ποίημα» «Όχι, δεν είμαι λυπημένη. Σε σωστή ώρα νυχτώνει.»Κική Δημουλά

ΕΤΣΙ ΞΑΦΝΙΚΑ…

ΕΤΣΙ ΞΑΦΝΙΚΑ…

«...Και γι' αυτό ποτέ μη στείλεις να μάθεις για ποιον χτυπά η καμπάνα. Χτυπά για σένα». Έρνεστ Χέμινγουεϊ

Ήμουν υπερβολικά κουρασμένος απ’ την δουλειά και έτσι στις δέκα είπα να περπατήσω στην γειτονιά μου, ελπίζοντας ότι θα μου φύγει ο πονοκέφαλος. Που τέτοια τύχη όμως!

Οι δρόμοι μας ήρεμοι(στο προάστιο που μένω) όσο και οι φούξια βοκαμβίλιες  απλώνονταν νωχελικά στα σπίτια και οι δρόμοι μοσχοβολούσαν νυχτολούλουδο και γιασεμί , δεν υπήρχε καμμιά κίνηση κι η βραδιά καλοκαιρινή ,όμορφη νοσταλγική. Είπα να ξαποστάσω σ’ ένα παγκάκι που εκεί κοντά ακούγονταν μια μελωδία από ακορντεόν (la paloma). Έκλεισα τα μάτια, ήταν γαλήνιο σκοτάδι και δεν υπήρχαν φώτα γύρω, ήθελα να γευτώ μ’ όλες μου τις αισθήσεις την ομορφιά, να ονειρευτώ ευτυχισμένες στιγμές, να φύγω για λίγο από το κυνήγι των μαγισσών που σαν μαχητής της εργασίας χρόνια βιώνω.

Ξάφνου και χωρίς καμμιά άλλη προειδοποίηση ή ήχο ένιωσα δίπλα μου μια αδιόρατη κίνηση, μια μυρουδιά ,άκουσα ένα λυγμό, την παρουσία κάποιου. Άνοιξα τα μάτια.

Δίπλα μου μια πολύ όμορφη γυναίκα γύρω στα σαράντα ,  ντυμένη προσεκτικά με παντελόνι και μια μπλε μπλούζα να σφαδάζει κυριολεκτικά απ’ το κλάμα με λυγμούς.

Τι σας συμβαίνει κυρία μου, γιατί κλαίτε;

Δεν απάντησε αμέσως, σε λίγο άρχισε να μου αφηγείται με λυγμούς μια δραματική οικογενειακή ιστορία στην οποία ήταν μέρος του δράματος, λύγισε μιλώντας για το σύντροφό της που μόλις σήμερα έμαθε πως πάσχει από ανίατη ασθένεια και έχει ελάχιστο χρόνο ζωής (δυο μήνες).Υπάρχουν δυο αγγελούδια, οικονομικά προβλήματα και το ξαφνικό μήνυμα του θανάτου.

 Μια συννεφιασμένη ψυχή έτρεξε να πει τον ανείπωτο πόνο της σ’ έναν άνθρωπο που δεν γνώριζε και σε λίγο δεν θα ξανάβλεπε, γιατί εκεί ξαφνικά που μιλούσε μου ζήτησε συγγνώμη και χάθηκε στο σκοτάδι και της νύχτας και της ζωής της. Είχα προλάβει να πω δύο λόγια παρηγοριάς και να συστήσω ανεπιφύλακτα τα Πανεπιστημιακά νοσοκομεία και τους γιατρούς τους. Μάλλον δεν άκουσε τίποτε.....Έφυγε τρέχοντας.

Έτσι λοιπόν ξαφνικά κι απροειδοποίητα χάνουμε τα πάντα, ανθρώπους, τις ελπίδες, τα όνειρα ,την αγάπη ακόμα και την ζωή μας .Στερούμε από εγωισμό ,το χαμόγελο ,την τρυφερότητα και την αγάπη μας σ’ αυτούς που έχουν ανάγκη κυρίως απ’ αυτούς που μας νοιάζονται.

Έφυγα σέρνοντας τα πόδια μου για το σπίτι και τώρα δεν μπορώ να κοιμηθώ .

ΥΓ: Έτσι ξεχνούμε αυτούς που μας ευεργέτησαν , τη χήρα και τα παιδιά του ήρωα πιλότου του του Γιώργου Μπαλταδώρου, έτσι ξεχνούμε κι αυτούς που έχουν την ανάγκη μας κι αυτούς που έφυγαν.

“Τότε οι νεκροί πεθαίνουνε, όταν τους λησμονάνε!” Κώστας Ουράνης (1890-1953)

8/7/2018

Η «ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ» ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ……. Για να μην ξεχνάμε…

Η «ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ» ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ…….

Για να μην ξεχνάμε…

1.-«Όταν δε έστω και άνευ προθέσεως διαπράξη η Κυβέρνησις καμία παρανομίαν και έλθη το Συμβούλιο της Επικρατείας να της πει ότι της ακυρώνει την πράξιν της ταύτην, σας βεβαιώ ότι θα έλθω προσωπικώς να συγχαρώ και να σφίξω το χέρι του προέδρου και των μελών του Συμβουλίου της Επικρατείας, διότι υπενθύμισαν εις την Κυβέρνησιν ότι δεν έχει δικαίωμα να παρανομεί».

Τα λόγια αυτά ανήκουν στον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος εγκαινίασε στις 17 Μαΐου 1929 τη λειτουργία του Συμβουλίου της Επικρατείας με την σημερινή του μορφή ως Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου.

2.-Η δίκη των δικαστών των Τερτσέτη και Πολυζωίδη

Η σημείωση είναι αφιερωμένη στους δικαστές Γεώργιο Τερτσέτη και Αθανάσιο Πολυζωίδη, που το 1834, ηγήθηκαν της δίκης των ηγετών της Επανάστασης του 1821 Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και Δημήτρη Πλαπούτα, οι οποίοι κατηγορήθηκαν από την βαυαρική αντιβασιλεία για εσχάτη προδοσία εναντίον τους και ταυτόχρονα του ανήλικου τότε και μετέπειτα βασιλιά Όθωνα.

Μέλη του δικαστηρίου εκείνου ήταν οι Γ. Τερτσέτης, ο Δ. Σούτσος, ο Α. Βούλγαρης και ο Φ. Φραγκούλης. Ο αντιβασιλέας Μάουερ είχε εκ των προτέρων αποφασίσει να πάρει τα κεφάλια των δύο ηρώων. Για την ευόδωση των σκοπών του χρησιμοποίησε τον υπουργό Δικαιοσύνης Κ. Σχινά και τον εισαγγελέα της έδρας, κάποιον Μάσoν. Όταν η ακροαματική διαδικασία ολοκληρώθηκε, ο Πολυζωίδης ως πρόεδρος κάλεσε το δικαστήριο σε διάσκεψη. Ο Μάουερ ήθελε να τελειώσει με συνοπτικές διαδικασίες η διάσκεψη. Συνέβη, όμως ο Πολυζωίδης να έχει σχηματίσει ακλόνητη δικαστική πεποίθηση ότι οι κατηγορούμενοι ήταν αθώοι . Πρώτος πήρε τον λόγο ο Τερτσέτης και μίλησε για την αθωότητα των δύο πολέμαρχων. Ο Σούτσος που ήταν γαμπρός του Σχινά, ψήφισε υπέρ της καταδίκης σε θάνατο. Το ίδιο και οι Βούλγαρης, Φραγκούλης. Μέχρι στα γόνατά τους έπεσαν ο Πολυζωίδης και ο Τερτσέτης για να τους μεταπείσουν.  Εκείνοι έσπευσαν στον υπουργό Δικαιοσύνης για να δουν τι θα κάνουν. Έγινε έξαλλος. Τους διέταξε να επιστρέψουν στην αίθουσα συσκέψεων. Ταυτόχρονα έστειλε αστυνομικούς κλητήρες για να φέρουν πίσω τους δύο αντιρρησίες, που στο μεταξύ είχαν γυρίσει στα σπίτια τους . Ο Σχινάς συνεννοείται με τον Μάουερ, σπεύδει με την επίσημη στολή του στο δικαστήριο και διατάσσει τους δύο διαφωνούντες να υπογράψουν τη θανατική καταδίκη. «Εν ονόματι του βασιλέως σας διατάσσω να υπογράψετε την απόφαση», φωνάζει. «Προτιμώ να μου κόψετε το χέρι!», απαντά ο Πολυζωίδης. « Δεν θα με έχετε συνεργό στον φόνο δύο αθώων ανθρώπων», λέει ψύχραιμα ο Τερτσέτης. Έξαλλος ο υπουργός Δικαιοσύνης παραγγέλλει στους αστυνομικούς κλητήρες να χρησιμοποιήσουν τις ξιφολόγχες για να σύρουν τους δύο νομικούς στην αίθουσα του δικαστηρίου. Οι χωροφύλακες εκτελούν την εντολή, τους χτυπούν, τους σκίζουν τα ρούχα.Την απόφαση διάβασε ο Σούτσος, ενώ ο Πολυζωίδης κρατούσε το κεφάλι του ανάμεσα στις παλάμες του.

3. Στις 29 Μαΐου 1968, τριάντα δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί όλων των βαθμών της τακτικής δικαιοσύνης απολύονται από τη δικτατορία Είκοσι τρεις από αυτούς προσφεύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας με αιτήσεις ακυρώσεως κατά των απολύσεών τους. Πρώτη εκδικάζεται η αίτηση ακυρώσεως του Αντωνίου Φλώρου, αρεοπαγίτη και τέως προέδρου της Ενώσεως Ελλήνων Δικαστών και Εισαγγελέων. Η απόφαση είναι απορριπτική στην υπόθεση αυτή (ΟλΣτΕ 503/1969). Λίγους μήνες αργότερα, οι αιτήσεις είκοσι ενός απολυμένων δικαστών και εισαγγελέων γίνονται όλες δεκτές (ΟλΣτΕ 1811-1831), παρά το νομολογιακό προηγούμενο της υποθέσεως Αντωνίου Φλώρου. Στις 26 Ιουνίου 1969 δημοσιεύεται το διάταγμα «αποδοχής» της μηδέποτε υποβληθείσης γραπτώς παραιτήσεως του προέδρου ΣτΕ Μιχαήλ Στασινόπουλου (ΦΕΚ Γ’ 197/26.6.1969)). Στη συνέχεια, παραιτούνται ο αντιπροέδρος Διον. Καρβελλάς και επτά σύμβουλοι, οι Γ. Δ. Σπυρόπουλος, Γ. Μαραγκόπουλος, Χ. Παναγιωτόπουλος, Διον. Τσιμαράτος, Όθων Κυριακός, Νικ. Μπουρόπουλος και Γ. Αγγελίδης. Ο σύμβουλος Αγγ. Ιατρίδης  εξαναγκάζεται σε παραίτηση.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

4/1/2019

"sic transit gloria mundi

Η λατινική φράση "sic transit gloria mundi" σημαίνει "έτσι περνά η δόξα του κόσμου". Για να δηλωθεί η τελική ματαιότητα της  εξουσίας,  Είναι γνωστό ότι στο Κοινοβουλευτικό μας Πολίτευμα κυρίαρχο στοιχείο είναι ότι   «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα». 

Είναι ακόμα γνωστό ότι ο νικητής των εκλογών  λαμβάνει την εντολή και την παραδίδει όταν ο κυρίαρχος λαός με την ψήφο του το αποφασίζει.

Στο δημοκρατικό μας πολίτευμα, έχουμε ζήσει την άνοδο και την πτώση μεγάλων πολιτικών όπως του Χαριλάου Τρικούπη, του Ελευθερίου Βενιζέλου, του Γεωργίου Παπανδρέου, του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, του Γεωργίου Ράλλη, του Ανδρέα Παπανδρέου. 

Όλοι προσέφεραν στον Τόπο με τον  τρόπο τους ,αλλά τελικά πολλοί έφυγαν πικραμένοι από την ετυμηγορία του Λαού.

"sic transit gloria mundi"

Ευτυχώς οι δημοκρατικοί κανόνες επιβάλουν την σωστή εναλλαγή των Κυβερνόντων σύμφωνα με την επιθυμία του κυριάρχου Λαού. Ο Τόπος ζει δέκα χρόνια τη τραγωδία της νομισματικής κρίσης, της ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ κι αυτή την τραγωδία την πληρώσαμε όλοι σε όλα τα κοινωνικά στρώματα .Οι πληγές είναι βαθύτατες και άσκηση της εξουσίας πολλές φορές είναι δραματική όπως και «το μαρτύριο  της σταγόνας» που ήταν τα βασανιστικά μέτρα για την πληρωμή της δόσης κάθε φορά. Ο κόσμος κουράστηκε, απαύδησε μπορώ να  πω. Τα παιδιά ξενιτεύτηκαν  για να βρουν δουλειά .Χρειαζόμαστε ένα χαμόγελο ,λίγη ελπίδα, όχι διχασμούς ,όχι άλλη μιζέρια κι ένα συγγνώμη για τα λάθη και τις παραλείψεις. Χρειαζόμαστε ενότητα, αλήθειες, μια αγκαλιά. Όχι ΕΡΗΜΗΝ ΤΟΥ ΛΑΟΥ  ψευτονταιλίκια, μικροπολιτικές, λαϊκισμούς και βρισιές, ας το καταλάβουν όλοι: «Από τον θρίαμβο στον όλεθρο είναι ένα φινάλε δρόμος»

"sic transit gloria mundi"

28/5/2019

Η ΨΗΦΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

Η ΨΗΦΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

Από τις συζητήσεις που γίνονται κανείς πλέον δεν αμφισβητεί ότι οι Έλληνες πολίτες που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους και διαβιούν έξω από την Ελληνική Επικράτεια είναι επιβεβλημένο  να  διευκολύνονται στην άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος. Ο Συνταγματικός νομοθέτης κατά το άρθρο 5 παρ. 1 του Συντάγματος, δικαίωμα της συμμετοχής του πολίτη  στην πολιτική ζωή της Χώρας περιλαμβάνει την δυνατότητά του αφενός μεν να εκλέγει τους αντιπροσώπους του στο Κοινοβούλιο (ενεργητικό εκλογικό δικαίωμα), αφετέρου δε να εκθέτει ο ίδιος υποψηφιότητα αντιπροσώπου (παθητικό εκλογικό δικαίωμα), εφόσον βεβαίως και στις δύο περιπτώσεις συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προβλέπονται από τα σχετικά άρθρα του Συντάγματος και τη λοιπή νομοθεσία. Στο άρθρο 108Σ καθόρισε « 1. Το Κράτος μεριμνά για τη ζωή του απόδημου ελληνισμού και τη διατήρηση των δεσμών του με τη μητέρα Πατρίδα. Επίσης μεριμνά για την παιδεία και την κοινωνική και επαγγελματική προαγωγή των Ελλήνων που εργάζονται έξω από την επικράτεια.» παράλληλα καθόρισε με την διάταξη του άρθρου 51 παρ 4  ότι: ««…Νόμος που ψηφίζεται με την πλειοψηφία των δύο τρίτων του όλου αριθμού των βουλευτών μπορεί να ορίζει τα σχετικά με την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος από τους εκλογείς που βρίσκονται έξω από την Επικράτεια. Ως προς τους εκλογείς αυτούς η αρχή της ταυτόχρονης διενέργειας των εκλογών δεν κωλύει την άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος με επιστολική ψήφο ή άλλο πρόσφορο μέσο…».

Δικαίωμα ψήφου διατηρούν όσοι Έλληνες πολίτες έχουν συμπληρώσει το 17ο έτος της ηλικίας τους (δηλαδή μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του έτους των εκλογών) και όσοι είναι εγγεγραμμένοι σε εκλογικούς καταλόγους ενός δήμου ή της χώρας, εφόσον δεν στερούνται του δικαιώματος του εκλέγειν. Στερούνται του δικαιώματος όσοι τελούν, σύμφωνα με τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα, σε καθεστώς πλήρους στερητικής δικαστικής συμπαράστασης και εκείνοι που το στερήθηκαν για δεδομένο χρονικό διάστημα, εξαιτίας αμετάκλητης ποινικής καταδίκης για εγκλήματα του ποινικού και στρατιωτικού ποινικού κώδικα.

 Στο άρθρο 51 του Συντάγματος και ειδικότερα στην παρ. 2, κατοχυρώνει την αρχή της καθολικής ψηφοφορίας, και στην παρ. 3, που την εξειδικεύει, ορίζοντας ότι: «O νόμος δεν μπορεί να περιορίσει το εκλογικό δικαίωμα παρά μόνο αν δεν έχει συμπληρωθεί κατώτατο όριο ηλικίας ή για ανικανότητα δικαιοπραξίας ή ως συνέπεια αμετάκλητης ποινικής καταδίκης για ορισμένα εγκλήματα».

Βασική αρχή  είναι η αρχή της ισότητας της ψήφου.

Η αρχή αυτή εξειδικεύεται σε δύο επί μέρους αρχές: ότι κάθε πολίτης διαθέτει μόνον μία ψήφο και ότι όλες οι ψήφοι είναι νομικά ισοδύναμες. Στο άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος που ορίζεται ότι «όλα τα κρατικά όργανα» και πρωτίστως ο κοινός νομοθέτης «υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων» και προφανώς των πολιτικών δικαιωμάτων . Στο δε άρθρο 52Σ ορίζεται ότι : «Η ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση ». Ο τρόπος εκλογής τόσο των αντιπροσώπων των πολιτών στο Κοινοβούλιο, στο μέτρο που δεν ρυθμίζεται από το Σύνταγμα, επαφίεται στον κοινό νομοθέτη (άρθρα 51 παρ. 3, 54 παρ. 1 και 102 παρ. 2 του Συντάγματος), ο οποίος όμως δεν μπορεί να θεσπίσει διατάξεις που αναιρούν ή  περιορίζουν υπερμέτρως το ανωτέρω δικαίωμα του πολίτη (πρβλ. ΑΕΔ 35/1985, 13/1997). Κατά την ειδικότερη ρύθμιση του τρόπου εκλογής τελεί  υπό την επιφύλαξη, της τηρήσεως των αρχών της ισότητας του εκλογικού δικαιώματος (άρθρα 4 παρ. 1 και 51 παρ. 3 του Συντάγματος) και της ευρύτερης δυνατής λαϊκής εκπροσωπήσεως (πρβλ. ΑΕΔ 36/1990), οι οποίες διέπουν επίσης την εκλογή., αλλά και της συνταγματικής αρχής της αναλογικότητας (πρβλ. ΑΕΔ 36/1990), υπό την έννοια ότι οι τιθέμενοι περιορισμοί στο δικαίωμα συμμετοχής του πολίτη στην πολιτική ζωή της Χώρας, πρέπει να επιδιώκουν σκοπό συνταγματικά θεμιτό και να μην είναι δυσανάλογοι, σε σχέση με το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα (βλ. ΣτΕ 3684/2009, 2140/2013  Ολ.). Αν  ληφθούν υπόψη οι ανωτέρω Αρχές που αποτελούν συνταγματική επιταγή δεν μπορεί ο κοινός νομοθέτης κατά παράβαση του άρθρου 51 παρ3Σ να θέσει άλλες προϋποθέσεις(πχ κατοχή ΑΦΜ, χρόνος παραμονής στο εξωτερικό) για την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος των Ελλήνων που διαβιούν στο εξωτερικό, όπως και δεν μπορεί να  είναι επιτρεπτή  η τυχόν μη ενσωμάτωση των εκτός επικρατείας ψήφων στο γενικό εκλογικό αποτέλεσμα. Η ψήφιση ενός  νομοσχεδίου που να παρέχει την διευκόλυνση ψήφου υπό προϋποθέσεις ,εν όψει της συγκυρίας, είναι η αρχή μιας μεγάλης αλλαγής. Είναι βέβαιον ότι τελικά θα οδηγηθούμε σε μεταγενέστερο ίσως στάδιο στη ρύθμιση ότι οι εκλογείς του εξωτερικού ψηφίζουν τους υποψηφίους της εκλογικής τους περιφέρειας και όχι της επικράτειας. Στην περίπτωση που δεν  ψηφίζουν τους υποψηφίους της εκλογικής τους περιφέρειας θα παραβίαζε την ισοδυναμία της ψήφου. Το ισχύον εκλογικό σύστημα συνδέει τον αριθμό των εδρών με την εκλογική δύναμη στην Επικράτεια, ενώ κατά το Σύνταγμα οι βουλευτές αντιπροσωπεύουν το Έθνος. Αντίστοιχα δεν μπορεί να τεθούν ειδικές προϋποθέσεις για την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος.

Επίλογος: Τα περισσότερα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης έχουν ρυθμίσει το ζήτημα της ψήφου των ευρισκομένων στο εξωτερικό υπηκόων τους Μόλις 7 από τα 45 κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης: η Αλβανία, η Ανδόρα, η Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, η Μάλτα, το Μαυροβούνιο και ο Άγιος Μαρίνος, δεν έχουν προβεί σε ρύθμιση! Στα περισσότερα, ο θεσμός ισχύει με τη μορφή της επιστολικής ψήφου ή της ψήφου σε Προξενεία, ενώ σε τρεις μόλις χώρες (Ολλανδία, Ελβετία και Εσθονία) υπάρχει πρόβλεψη και για ηλεκτρονική ψήφο.

20/10/2019

Πηγές: 1.-Γιώργος Χ. Σωτηρέλης: «ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΤΟΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΠΟΛΙΤΕΣ» Δημοσιεύθηκε στα «Νέα Σαββατοκύριακο», 19.10.2019

2.- Χαράλαμπος Ανθόπουλος: «Το Σύνταγμα για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού» Πρώτο Θέμα 20/10/2019

3. Γ. Δρόσου:«Το δικαίωμα ψήφου των εκτός επικρατείας Ελλήνων εκλογέων», Αθήνα-Κομοτηνή, 1990,

4.- Γιώργος Γεραπετρίτης στον Αθήνα 9,84: «Ισοδυναμία της ψήφου σημαίνει ότι εκείνοι που έχουν το δικαίωμα ψήφου, δηλαδή οι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους ,οι οποίοι θα μπορούσαν να πάρουν το αεροπλάνο να πληρώσουν τα πάρα πολύ υψηλά τέλη για να έρθουν εδώ και να ψηφίσουν, θα διευκολύνονται να ψηφίσουν από τον τόπο της κατοικίας τους»(15.10.2019)

5.- Ψήφος Ελλήνων Εξωτερικού: Πρόταση 4 σημείων από την κυβέρνηση (Κέρδος online   19/10/2019 )

6.-ΕΔΔΑ: Υπόθεση « Σιταρόπουλος και Γιακουμόπουλος κατά Ελλάδος» 15/03/2012 (δικαίωμα ψήφου των απόδημων εκλογέων) Mε σχόλιο Μιχάλη Ιωαννίδη, https://www.constitutionalism.gr/

7.- ΚΩΣΤΗΣ Π. ΠΑΠΑΔΙΟΧΟΣ: «Ισότιμη» και επιστολική η ψήφος των αποδήμων» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 25.08.2019

8.- Νίκος Παπασπύρου «Η ψήφος των εκτός Ελλάδος ευρισκόμενων συμπολιτών μας» https://www.constitutionalism.gr/

Είκοσι εξη χρόνια ο νόμος στο συρτάρ

Είκοσι εξη χρόνια ο νόμος στο συρτάρι!!!!!!!!!!!

«…Ο βασιλιάς Ξέρξης αναρωτιέται πώς μπορούν οι Έλληνες να αντισταθούν στον τεράστιο στρατό του.  Ένας Σπαρτιάτης που βρίσκεται κοντά του, του δίνει μία εκπληκτική απάντηση. Ο βασιλιάς ρωτά λοιπόν: «Πως θα μπορέσει να αντισταθεί αυτός ο μικρός λαός; Δεν έχουν έναν αρχηγό ο οποίος, όπως εγώ, μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να υπακούσουν χτυπώντας τους, χρησιμοποιώντας τη βία». Και ο Σπαρτιάτης απαντά: «Επειδή έχουν έναν αρχηγό τον οποίον τρέμουν ακόμη περισσότερο απ’ ότι τρέμουν εσένα οι υποτελείς σου. Ο Αρχηγός αυτός είναι ο Νόμος»[1]

Η κατάσταση  όμως που επικρατεί στην Δικαιοσύνη δεν είναι  καθόλου ευχάριστη και λόγω της καθυστέρησης απονομής της και λόγω των εγγενών προβλημάτων που αντιμετωπίζει, παρά τον μόχθο των δικαστών .

Επιτέλους ακούστηκαν(;) οι φωνές της κοινωνίας για την βραδύτητα και  άρχισε συζήτηση για την αναθεώρηση ενός  αναποτελεσματικού δικονομικού  συστήματος που επικρατεί σε όλους τους κλάδους  απονομής της Δικαιοσύνης. Δεν είναι προς τιμήν της Χώρας μας  οι  συνεχείς καταδίκες της για παραβιάσεις  των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ,λόγω της αδικαιολόγητης βραδύτητας απονομής της Δικαιοσύνης και ιδίως της Ποινικής.

Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν  βάσιμες ελπίδες για βελτίωση της καταστάσεως με τον νέο νομοσχέδιο για την διαμεσολάβηση, έχοντας όμως επιφυλάξεις για την καθολική και υποχρεωτική εφαρμογή του μέτρου στο σύνολο των υποθέσεων. Διερωτώμαι άραγε στην περίπτωση αγωγής αποζημιώσεως ή ακυρώσεως  λόγω πλαστογραφίας εγγράφων, όπως ενδεικτικά  διαθήκης θα καλέσουμε σε διαμεσολάβηση τον πλαστογράφο ;Αλήθεια τι θα πράξουμε στην περίπτωση που έχουμε ζητήματα αποζημιώσεως από συκοφαντική δυσφήμηση, θα καλέσουμε τον συκοφάντη σε διαμεσολάβηση ;Θα μπορούσα ν’ απαριθμήσω και άλλες περιπτώσεις που θα έπρεπε να αντιμετωπισθούν ειδικά και άμεσα , ενώ κάλλιστα θα πρέπει η διαμεσολάβηση να εφαρμοσθεί σε εμπορικές διαφορές αλλά και σε ζητήματα ειδικών διαδικασιών όπως μισθώσεων , αυτοκινητιστικών διαφορών , διατροφής όπου είναι θαυμάσιο πεδίο .

Στο ζήτημα της εμπέδωσης της διαμεσολάβησης ως εργαλείου επιτάχυνσης απονομής της δικαιοσύνης, θεωρώ αναγκαίο να πρωτοστατήσουν οι δικηγόροι.

Βέβαια ούτε σκέψη υπάρχει  από την δημοσία διοίκηση να εφαρμόσει ένα τέτοιο ζήτημα στις δικές της αποζημιωτικές  διαφορές και να επιταχύνει έτσι την απονομή της δικαιοσύνης.

Όλο και περισσότεροι  ομιλούν για τον μεγάλο ασθενή που επιβραδύνει ακόμη  και αναστέλλει κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια διαχρονικά και αυτός είναι αποκλειστικά :η Δημόσια Διοίκηση. Δεν υπάρχει υπόθεση και δικαιοδοσία στην οποία εμπλέκεται το Δημόσιο σαν διάδικος που να μην εξαντληθούν από την πλευρά του  όλα τα ένδικα μέσα και τελικά να μην εφαρμοσθούν οι δικαστικές αποφάσεις. Το ΝΣΚ «συμβάλλει αποφασιστικά» σε κάθε προσπάθεια της Διοίκησης για την καθυστέρηση απονομής της Δικαιοσύνης, με την άσκηση παρελκυστικών και αβάσιμων ενδίκων μέσων ταλαιπωρίας του Έλληνα Πολίτη.

Όλοι ανεξαιρέτως οι Υπουργοί της δικαιοσύνης εξαγγέλλουν την  ίδρυση της Δικαστικής Αστυνομίας. τον Δεκέμβριο του 2002 η Ολομέλεια της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου με εισήγηση του τότε Εισαγγελέα του ΑΠ ,αείμνηστου  Ευαγγέλου Κρουσταλάκη έκρινε ότι επιβάλλεται: «Η δημιουργία δικαστικής αστυνομίας. Σε αυτήν θα μετέχουν και άλλοι φορείς από κλάδους βασικών ειδικοτήτων (γραφολόγοι, μηχανικοί κ.λπ.), επιλεγόμενοι με κριτήρια δικαστικά και αδιάβλητα.» Η Κυρία Μπενάκη ως Υπουργός Δικαιοσύνης  με τον Ν 2145/1993 στο άρθρο 36 έκαμε το πρώτο βήμα για την δημιουργία Δικαστικής Αστυνομίας. Η διάταξη αυτή δεν εφαρμόσθηκε ποτέ επί 26 ολόκληρα χρόνια!!!!!  Το γεγονός αυτό και όλα τα παραπάνω αποτελούν βάναυση προσβολή στο  «Κράτος Δικαίου» που οφείλει να είναι η Χώρα μας  και έτσι δικαιώνεται ο Εμμανουήλ Ροΐδης «Εν Ελλάδι», είχε πει κάποτε, «ενός μόνον νόμου έχομεν χρείαν, του περί εφαρμογής των νόμων»

21/11/2019

---

[1]Jacqueline De Romilly  της Γαλλικής Ακαδημίας. «Πόσο επίκαιρη είναι η Αθηναϊκή Δημοκρατία σήμερα ;». Εκδοτική Ερμής ΕΠΕ, 2009. 

Σε κατασταση πολιορκιας ;

Σε κατάσταση πολιορκίας;

του ΑΝΤΏΝΗ ΑΡΓΥΡΟΥ

Με την επίκληση του ποιητή:  

«Αυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό,

αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ' τα ξένα βήματα,

αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο,

αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο.»

Η Τουρκία αρχίζει βαθμηδόν να εφαρμόζει το σχέδιό της για τη «Γαλάζια Πατρίδα» και τούτο γίνεται πολιτικά, διπλωματικά αλλά και διά της ισχύος. Σε κατάσταση πολιορκίας βρίσκεται πλέον από καιρό η Ελλάδα.

Είναι πολύ κακό, και μπορεί κατά τις περιστάσεις ν’ αποβεί και ολέθριο, το να μη λέγεται σ’ έναν ώριμο λαό η αλήθεια. Ολόκληρη η  αλήθεια, όσο σκληρή και αν είναι.  Ώστε να μπορεί καλύτερα ό λαός να συνειδητοποιεί την πραγματικότητα. Και έτσι να κινητοποιεί όλα τα αποθέματα των ψυχικών του δυνάμεων, που θα του επιτρέψουν την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση αυτής της πραγματικότητας.

Η σημερινή  δυσάρεστη αλήθεια είναι ότι ό Ελληνισμός διατρέχει σοβαρότατους κινδύνους. Πολλαπλούς και από πολλές πλευρές. Δυστυχώς πέρασε καιρός ώστε να γίνει αντιληπτή η δραματική νομισματική κρίση και κίνδυνοι για την Χώρα απ’ αυτή. Εδώ όμως τώρα . πρόκειται περί τού σοβαροτάτου εξωτερικού  κινδύνου, από τον όποιον απειλείται σήμερα η ίδια η  υπόσταση της ανεξαρτήτου Ελληνικής Πολιτείας και η ακεραιότητα του ελευθέρου Ελλαδικού και Κυπριακού χώρου.

Σήμερα βρισκόμαστε ουσιαστικά σε κατάσταση  πολιορκίας, από  την γείτονα.

 Ο «Σουλτάνος» απειλεί καθημερινά πλέον την  εθνική μας  επιβίωση κάθε ώρα καθίσταται απειλητικότερη και συνεχώς θρασύτερη η  βαρβαρική τουρκική επιβουλή. Είναι δε η  επιβουλή ολοκληρωτική.

Δεν διεκδικεί ανύπαρκτα δικαιώματά του ό Τούρκος. Επιδιώκει συστηματικά τον αφανισμό, την εξολόθρευση της ελληνικής υποστάσεως.

Δεν επιδέχεται η υπόθεση κανένα κατευνασμό, κανένα συμβιβασμό, κανέναν εξευμενισμό. Ούτως ή άλλως βεβαίως, αλλά και εξ αυτής της φύσεώς της., Δεν θα πρέπει νάχουμε λησμονήσει τουλάχιστον και το μάθημα τού Μονάχου  της 29 Σεπτέμβρη 1938. Με την κατάπτυστη «Συμφωνία του Μονάχου», οι κυβερνήσεις της δυτικών Συμμάχων ικανοποίησαν όλες τις απαιτήσεις του Χίτλερ πιστεύοντας ότι έτσι θα αποτρέψουν τον Παγκόσμιο Πόλεμο. Το μόνο που κατάφεραν είναι ότι ο πόλεμος ακολούθησε. Οι παλιοί δαίμονες των εθνικισμών αφυπνίζονται σε όλο τον κόσμο και ειδικά στην Τουρκία του Ερντογάν.

Η Ελλάδα είναι κράτος ναυτικό, που πρέπει να έχει ισχυρή ναυτική παρουσία στην ευρύτερη περιοχή κι αυτό είναι το πρώτο βήμα αποτροπής. Το  μεγάλο πρόβλημα όμως εκτός από την ισχυρή εθνική άμυνα είναι το μεταναστευτικό, το οποίο σχετίζεται άμεσα με την ασφάλεια της χώρας. Το πρόβλημα αυτό δεν επιδέχεται αναβολή και ευχολόγια. Κατά χιλιάδες συνεχίζουν να εισρέουν στα ελληνικά νησιά οι πρόσφυγες και οι μετανάστες από τις γειτονικές χώρες, με τελικό σκοπό την κεντρική και βόρεια Ευρώπη. Σήμερα ούτε ο ΟΗΕ, ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελούν ελπίδα αντιμετώπισης  για την καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου, από πλευράς Τουρκίας  Ο Ερντογάν κινείται ακάθεκτος προς τον πόλεμο για να  πετύχει με την παλινόρθωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και μιλά για την «γαλάζια πατρίδα  του..»

 Η Τουρκία μοιράζει χάρτες λεηλασίας και υπογράφει μνημόνια με τη Λιβύη!

Η ωμή πραγματικότητα είναι πως για τον Ελληνισμό σήμερα είναι ύψιστη προτεραιότητα η αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού, αυτή είναι η αλήθεια και ο μόνος τρόπος είναι η εθνική ενότητα και ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας.

Είναι η  ώρα!

«Τόσα χρόνια πολιορκημένοι από στεριά και θάλασσα

όλοι πεινάνε, όλοι σκοτώνονται και κανένας δεν πέθανε —

πάνου στα καραούλια λάμπουνε τα μάτια τους,

μια μεγάλη σημαία, μια μεγάλη φωτιά κατακόκκινη

και κάθε αυγή χιλιάδες περιστέρια φεύγουν απ' τα χέρια τους

για τις τέσσερις πόρτες του ορίζοντα.»

( Γιάννης Ρίτσος: Ρωμιοσύνη)

6/12/2019