«Αρνησιδικία : η ανώτερη μορφή τρομοκρατίας»

«Αρνησιδικία : η ανώτερη μορφή τρομοκρατίας»

ΑΝΤΩΝΗ Π.ΑΡΓΥΡΟΥ

Όταν πολλά χρόνια πριν ξεκινούσα την δικηγορία, έβλεπα με τρόμο στο Αρχείο του Πρωτοδικείου τις δικογραφίες βορά των τρωκτικών ,τις αίθουσες των συνεδριάσεων  παγωμένες και τα Πρακτικά των συνεδριάσεων να γράφονται στο χέρι. Κατά καιρούς φιλότιμοι δικαστές και δικηγόροι έχαναν τη ζωή τους ακόμα και μέσα στις αίθουσες των δικαστηρίων από τον μόχθο και την ένταση της εργασίας. Τα χρόνια περνούσαν  και κάθε τόσο  ένα καινούργιο νομοθέτημα για την «επιτάχυνση» της Δικαιοσύνης έρχονταν  για να καθυστερήσει τελικά την υπόθεση της απονομής της δικαιοσύνης. Μόνο τα τελευταία χρόνια ψηφίστηκαν, πάνω από  40  νόμοι για την επιτάχυνση απονομής της Δικαιοσύνης, αλλά το πρόβλημα δεν λύθηκε, αφού οι όποιες δικονομικές ρυθμίσεις δεν πλήττουν την ρίζα του προβλήματος. Η πολυνομία και η κακή νομοθέτηση  μας βασανίζει όλους  από το 2001 έως το 2016 θεσπίστηκαν 1.569 νόμοι, δηλαδή 100 νόμοι περίπου ανά έτος. Εντυπωσιακός είναι και ο αριθμός των Προεδρικών Διαταγμάτων, καθώς μέχρι το 2016 εκδόθηκαν 3.585, ενώ οι κανονιστικές και ατομικές διοικητικές πράξεις αγγίζουν τις 43.250. Σε διάστημα 50 μόλις μηνών, σε 4 από τους βασικότερους νόμους που εφαρμόστηκαν το 2014 (Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος, ΕΝΦΙΑ, κλπ) έγιναν 82 μεταβολές, προσθέτοντας ή καταργώντας ταυτόχρονα διατάξεις. Όσον αφορά στην απονομή δικαιοσύνης, οι εκκρεμείς αποφάσεις ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων ανέρχονταν σε 288.229 το καλοκαίρι του 2017, από 400.238 το 2013, και 306.918 το 2015.Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων συνεχώς καταδικάζει την Ελλάδα για την κατάσταση αυτή, όμως τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο  εφιαλτικά στο ζήτημα αυτό.

Έχω την εντύπωση ότι αντί βαρύγδουπών διατάξεων χρειάζονται πρακτικά μέτρα και απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα:

1)      Τι εμποδίζει και δεν εφαρμόζεται σε όλα τα δικαστήρια η τήρηση των Πρακτικών ηλεκτρονικά;

2)      Τι εμποδίζει η υποχρεωτική κατάθεση δικογράφων σε όλα τα δικαστήρια που μόνο θεωρητικά  γίνεται;

3)      Τι εμποδίζει η αντίστοιχη ηλεκτρονική κατάθεση δικογράφων στην Ποινική  διαδικασία  σε όλα τα στάδια της;

4)      Τι εμποδίζει  η εφαρμογή φραγής ασύρματων τηλεφωνικών επικοινωνιών σε όλα και χωρίς εξαίρεση τα σωφρονιστικά καταστήματα;

5)      Τι εμποδίζει η εγκατάσταση ενός Εισαγγελέα Ποινικής  Δίωξης στο κτίριο της ΓΑΔΑ, ώστε να αποφεύγονται άσκοπες μεταγωγές;

6)      Τι εμποδίζει η ηλεκτρονική τήρηση των Αρχείων των Δικαστηρίων;

7)      Τι εμποδίζει η δημιουργία ενός φορέα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης   με την συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων με το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης, έτσι ώστε να υπάρχει η αναγκαία αλληλοενημέρωση κλπ ;

8)      Τι εμποδίζει η εισαγωγή των Ειρηνοδικών στην Σχολή Δικαστών και εξέλιξη τους ;

9)      Τι εμποδίζει ώστε να ανασχεδιαστεί ο δικαστικός χάρτης και να δημιουργηθούν ή καταργηθούν δικαστήρια εκεί που υπάρχουν ανάγκες πραγματικές;

10)   Τι εμποδίζει να αυξηθούν οι θέσεις δικαστικών λειτουργών έτσι που ν’ απορροφηθούν τα ζητήματα των νέων κωδίκων και να επιτυχανθεί άμεσα  η ποινική δικαιοσύνη ;

Αυτά τα εντελώς ενδεικτικά που πολλά δεν προκαλούν δημοσιονομικό κόστος, αλλιώς με αργή δικαιοσύνη δεν μπορεί να υπάρξει ΑΝΑΠΤΥΞΗ.

31/1/2020

ΣΕ ΤΙ ΚΟΣΜΟ ΖΟΥΜΕ ;

1.ΣΕ ΤΙ ΚΟΣΜΟ ΖΟΥΜΕ ;

Από τα μαθητικά μας χρόνια (προτού υποβαθμιστεί τελείως η κλασική παιδεία και οι ανθρωπιστικοί κλάδοι) διδασκόμασταν τις έννοιες της ηθικής και της δικαιοσύνης. Πέρασαν τα χρόνια κι αυτά που θεωρούσαμε δεδομένα στην κοινωνία μας θεωρούνται πια ζητήματα  μικρής σημασίας . Κάθε κακό που έρχεται στην κοινωνία μας ξεχνιέται γρήγορα και κάθε καλό έργο θεωρείται ότι «δεν πουλάει» και θάβεται από στις οθόνες των τηλεοράσεων. Η απαξίωση τα σκεπάζει όλα και η Δικαιοσύνη αργεί τόσο πολύ, που όταν έρχεται η Νέμεσις όλοι έχουν ξεχάσει τα γεγονότα. Σε μια κοινωνία που δεν έχει πλέον ανθρωπιστική παιδεία, τα διλήμματα αυτά δεν απασχολούν σχεδόν κανέναν. Το εκπαιδευτικό σύστημα προσεγγίζει τους μαθητές σαν κοτόπουλα της φάρμας, που πρέπει πάση θυσία να μείνουν ακινητοποιημένα στο πόστο τους για να συνεχίσουν να μασούν αδιάκοπα την ογκώδη ύλη που θα τους παχύνει αρκετά ώστε να πιάσουν τόπο τα λεφτά των γονιών τους στα φροντιστήρια. Η αναζήτηση ηθικών αξιών και αρχών έχει αφαιρεθεί από τις προτεραιότητες της παιδείας, αφού πρώτα υποβιβάστηκαν στη συνείδηση της κοινωνίας. Τα τραγικά αποτελέσματα αυτής της κατάστασης  αρχίσαν να φαίνονται, ενώ υπάρχουν πολλά φωτεινά αντίθετα παραδείγματα, απόδειξη πως ίσως υπάρχει ελπίδα ακόμη.

 Έτσι θεωρώ  αναγκαίο ν’ αναφερθώ  σε μερικά κατ’ εμέ σπουδαία γεγονότα που αξίζουν της προσοχής μας :

Σφοδρές αντιδράσεις προκαλεί στην κοινωνία το περιστατικό ομαδικού ξυλοδαρμού μαθητή στον Βύρωνα. Το συγκλονιστικό περιστατικό σημειώθηκε το πρωί της περασμένης Δευτέρας στο 1ο ΓΕΛ Βύρωνα, το οποίο μοιράζεται το ίδιο προαύλιο με το 1ο Γυμνάσιο της περιοχής. Σύμφωνα με την καταγγελία που έκανε ο 17χρονος μαθητής του Βύρωνα, δέχθηκε βίαιη επίθεση από 17 μαθητές του Γυμνασίου, όταν εκείνος προσπάθησε να υπερασπιστεί την αδελφή του Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, παρά την αναφορά του θύματος για 17 άτομα, στο αστυνομικό τμήμα Βύρωνα προσήχθησαν μόνον 8 άτομα!!! Κατά την παραμονή τους στο ΑΤ Βύρωνα, οι νεαροί, , ανέβασαν στο διαδίκτυο φωτογραφίες, δείχνοντας ότι δεν έχουν καμία συναίσθηση της πράξης τους.

Την ίδια  ώρα ένα βίντεο στο διαδίκτυο  που δείχνει μια ομάδα παιδιών από σχολείο της Κρήτης στην αίθουσα με τα Γλυπτά του Παρθενώνα στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο, να κάθονται οκλαδόν μπροστά σε κλεμμένο άγαλμα μιας από τις Καρυάτιδές μας, στη βάση του οποίου άπλωσαν την ελληνική σημαία, και ταυτόχρονα να τραγουδούν το «Τζιβαέρι». Ένα δημοτικό τραγούδι για τον καημό μιας μάνας που το παιδί της λείπει στο εξωτερικό.

Δύο  διαφορετικά γεγονότα που δίνουν μια αλήθεια, πώς  η κοινωνία μας  πρέπει να δείχνει Μόνο θαυμασμό και σεβασμό έχω προς τέτοιους ανθρώπους σαν και τη Δασκάλα που πήγε τα παιδιά στο Μουσείο, αποδεικνύοντας στα παιδιά ότι καμιά φορά τα καλύτερα μαθήματα δίνονται έξω από τις σχολικές αίθουσες. Όσο για τα παιδιά  του Βύρωνα χρειάζονται απ’ τους δασκάλους τους να μάθουν τι σημαίνει σεβασμός στον συνάνθρωπο, ελευθερία και αξιοπρέπεια και ντροπή. Δεν θα γίνουν καλύτεροι με τις ποινικές καταδίκες, μάλλον χειρότεροι θα γίνουν νομίζω. Παιδεία χρειάζονται τα παιδιά και αγάπη.

Η ανάγκη για αντίδραση και ενδιαφέρον από κάθε έναν που θέλει και πρέπει να είναι ενεργός πολίτης, πρέπει να αφορά όλα τα ζητήματα που βλέπει να εκτυλίσσονται μπροστά του και για τα οποία αισθάνεται ή διαπιστώνει τη συντέλεση μιας αδικίας ή μιας μη επιτρεπτής ηθικά και όχι μόνο πράξης. Η αδιαφορία βλάπτει και η σιωπή δεν είναι χρυσός.-

ΥΓ. Τρομερό,29χρονος αστυφύλακας συνελήφθη στην Αγία Παρασκευή και σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία αυτόφωρης διαδικασίας για 11 ληστείες κατ’ εξακολούθηση και παράβαση του νόμου περί όπλων! Στις 21/6/2017 φοιτήτρια κατήγγειλε βιασμό από τον υπάλληλο security, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την φύλαξη των εστιών του Πανεπιστημίου Αιγαίου. «Ποιος μας φυλάει από τους φύλακες;»

 13/2/2020

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ