ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

 

 

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ  ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Του ΑΝΤΩΝΗ Π.ΑΡΓΥΡΟΎ

Το Σύνταγμα του 1975, όπως αυτό αναθεωρήθηκε κατά διαστήματα (1986, 2001, 2008, 2019) λειτούργησε με επιτυχία επί 48 χρόνια και υπήρξε εξαιρετικά ανθεκτικό στις μεγάλες κρίσεις της Μεταπολίτευσης (νομισματική, υγειονομική κλπ. )κωδικοποίησε τις εμπειρίες του Τρόπου μέχρι το 1975,συνεβαλε στον Ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Χώρας. Το 2024 θα είναι εκ νέου εφικτή η εκκίνηση της διαδικασίας αναθεώρησης, οπότε  Σύνταγμα μας πρέπει καταρχήν να προστατεύεται αποτελεσματικά το δημοκρατικό μας πολίτευμα  και  αφετέρου πλέον α) να μπει στην λογική ενός μικρού Συντάγματος γιατί σήμερα είναι εξαιρετικά μεγάλο, β) να αντιμετωπίσει τις διαχρονικές παθογένειες, γ)να αφομοιώσει και να αντιμετωπίσει την καινούργια εθνική και διεθνή πραγματικότητα, την κλιματική αλλαγή. την αποτελεσματική προστασία των ατομικών δικαιωμάτων, την τεχνητή νοημοσύνη δ ) το εθνικό πρόβλημα της γήρανσης του πληθυσμού ε) την Ανεξαρτησία την λογοδοσία  και αποτελεσματικότητα  της δικαιοσύνης και τον αποτελεσματικό δικαστικό έλεγχο, όλων χωρίς εξαίρεση των πράξεων εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας καθώς και στον ακώλυτο δικαστικό έλεγχο των βουλευτών και Υπουργών  στ) στην καθιέρωση της ηλεκτρονικής  ή επιστολικής ψήφου

Όλα τα παραπάνω απαιτούν μια συνεκτική αναθεώρηση ένα ευέλικτο και αποτελεσματικό κράτος μια γενναία και αποτελεσματική ανανέωση των συνταγματικών μας θεσμών.

Χρειάζεται άμεση παρέμβαση ειδικότερα:

1.-Στα ζητήματα Ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης που είναι στενά συνυφασμένη με τις αλληλένδετες αρχές του Κράτους Δικαίου και ειδικότερα στην επιλογή της Ηγεσίας της Δικαιοσύνης (άρθρο 90 Σ).Την οικονομική αυτοτέλεια της δικαιοσύνης.

2.-Κατάργηση της διάταξης (άρθρο 88 παρ 5Σ) για όριο ηλικίας των δικαστικών λειτουργών και σκοπό την καθιέρωση πλέον  νομοθετικά ενιαίου ορίου εισόδου και συνταξιοδοτήσεως ηλικίας ανεξαρτήτως βαθμού και για όλους τους δημόσιους λειτουργούς.

3.-Κατάργηση κάθε ελέγχου του Υπουργού Δικαιοσύνης για την άσκηση πειθαρχικής αγωγής κατά δικαστικού λειτουργού, για διαφωνία του Υπουργού, σε προσαγωγή δικαστικού λειτουργού (άρθρο 91 Σ).

4.- Η αναβίβαση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου (ΑΕΔ)(άρθρο 100Σ) ,σε «Συνταγματικό» Δικαστήριο που θα επιλύει τελικώς τα πάσης φύσεως συνταγματικά ζητήματα, με την χορήγηση δικαιώματος ατομικής προσφυγής από οποιονδήποτε πολίτη και την καθιέρωση προληπτικού ελέγχου συνταγματικότητας των νόμων και των κανονιστικών πράξεων από το Συμβούλιο της Επικράτειας.

5.- Θεσμοθέτηση του « Ανωτάτου Συμβουλίου της Δικαιοσύνης» ενός συμβουλευτικού οργάνου της Πολιτείας, μιας συντονιστικής επιτροπής από όλους τους λειτουργούς της δικαιοσύνης με θεσμική ιδιότητα(ηγεσίες δικαστηρίων συνδικαλιστικές οργανώσεις δικαστών, Ολομέλεια Δικηγόρων, Συμβολαιογράφων),με στόχο την βελτίωση του όλου συστήματος απονομής της δικαιοσύνης και την διαφάνεια και λογοδοσία της δικαιοσύνης.

6.- Τον περιορισμό των βουλευτικών θητειών σε όχι πάνω από τρεις συνεχόμενες και την καθιέρωση ασυμβίβαστου Υπουργικής και βουλευτικής ιδιότητος.

7.- Τον εξορθολογισμό της λειτουργίας της Βουλής και την βελτίωση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών.

8.- Την αλλαγή της ίδιας της διαδικασίας αναθεώρησης, ώστε να καταστεί κάπως ευχερέστερη.

9.- Την τροποποίηση του άρθρου 37 παρ 3Σ για την «υπηρεσιακή κυβέρνηση και την κατάργηση του θεσμού. Ο απερχόμενος πρωθυπουργός και η κυβέρνηση να παραμένουν στη διακυβέρνηση μέχρι να σχηματίσει ο ίδιος ή ο νέος πρωθυπουργός κυβέρνηση, με βάση τα αποτελέσματα των εκλογών.

10.- Η αύξηση των βουλευτών Επικράτειας χωρίς όμως δικαίωμα επανεκλογής. Τα μέλη της Κυβερνήσεως να μην υπερβαίνουν τους 20.Η καθιέρωση του θεσμού των μονίμων Υφυπουργών στα Υπουργεία Άμυνας, Εξωτερικών, Παιδείας.

11.- Η ρητή κατάργηση κάθε μορφής προνομίου ή ασυλίας για τους βουλευτές και Υπουργούς και κάθε μορφής ακαταδίωκτου για όλους τους Έλληνες πολίτες. Η τροποποίηση του άρθρου 62 Σ και η πλήρης κατάργηση του άρθρου86 Σ: Η ασυλία δεν ισχύει όταν ένας βουλευτής ή Υπουργός καταληφθεί επ' αυτοφώρω διαπράττων κακούργημα ή πλημμέλημα από εκείνα που αποτελούν κώλυμά διορισμού σε δημόσια θέση.

12.-Η κατάργηση του δικαστηρίου του άρθρου 88 Σ (Μισθοδικείο) και την κατάργηση ή αναμόρφωσή του άρθρου 99 Σ(δικαστήριο αγωγών κακοδικίας).

13.-Καθιέρωση θεσμού «Γενικού Επιτρόπου της Επικράτειας» σε ανεξάρτητο δικαστικό λειτουργό ελεγκτή νομιμότητας, για τη διαφύλαξη της σύννομης και χρηστής διοικητικής δράσης που επάγεται δημοσιονομικό αποτέλεσμα και την καταπολέμηση της διαφθοράς.

14.- Την θέσπιση αυστηρών εγγυήσεων ως προς την διεξαγωγή δημοψηφίσματος,

15.-Την κατάργηση ρυθμίσεων που ρυθμίζει εξαντλητικά το Σύνταγμα μας ενώ έπρεπε να είναι αντικείμενα του κοινού νομοθέτη, όπως το άρθρο 16παρ 6 Β, για το όριο της ηλικίας των καθηγητών των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, του άρθρου 100α σχετικά με τη συγκρότηση και τη λειτουργία του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, της υπηρεσιακής κατάστασης των υπάλληλοι των υποθηκοφυλακείων των συμβολαιογράφων και των άμισθων φύλακων υποθηκών και μεταγραφών!!

16.-Το κράτος να μεριμνά για τη διασφάλιση συνθηκών αξιοπρεπούς διαβίωσης όλων των πολιτών μέσω ενός συστήματος ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος και να ενθαρρύνει με θετικές δράσεις τον εθελοντισμό(Άρθρο 25Σ).

17.-Ο έλεγχος των εκλογικών δαπανών των κομμάτων και των υποψήφιων βουλευτών να διενεργείται από το Ελεγκτικό Συνέδριο(Άρθρο 29Σ)

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ  

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

 

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

 

1.ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ: Στο πλαίσιο της συζήτησης για την αναθεώρηση του Συντάγματος, τίθεται συνεχώς στην δημόσια ζωή το ζήτημα της Ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης. Το ζήτημα εντοπίζεται στις περισσότερες συζητήσεις στο θέμα της επιλογής της Ηγεσίας της Δικαιοσύνης, ζήτημα εξαιρετικό σημαντικό, παράλληλα υπάρχουν ζητήματα, όπως

·        η λογοδοσία της δικαιοσύνης[1],

·        ο έλεγχος συνταγματικότητάς των νόμων,

·        η πλήρης απεξάρτηση της Δικαιοσύνης από την Εκτελεστική Λειτουργία,

·        τον αποτελεσματικό δικαστικό έλεγχο, όλων χωρίς εξαίρεση των πράξεων εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας ακόμη και της παραβίασης των διατάξεων που αφορούν στην καλή νομοθέτηση[2] ή των Interna corporis.[3]

·        Είναι καιρός για την κατάργηση των Δικαστηρίων των άρθρων 99Σ (δικαστήριο αγωγών κακοδικίας και 86 παρ 4 Σ(Μισθοδικείο)ή σε κάθε περίπτωση τροποποίηση των όρων προσφυγής και συνθέσεως τους.

 

 

 

2. Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης[4] είναι στενά συνυφασμένη με τις αλληλένδετες αρχές του Κράτους Δικαίου[5]. Αναφορά στις διατάξεις των άρθρων 62,86,90 § 5, 88 ,91,95, 99, 100.

Α) Με την επιλογή της Ηγεσίας της Δικαιοσύνης[6] από τις Ολομέλειες των Ανωτάτων Δικαστηρίων και το Υπουργικό Συμβούλιο, τροποποιούμενου σχετικά του άρθρου 90 § 5 Σ .

Ι.Η επιλογή προέδρων των Ανωτάτων Δικαστηρίων:

Ο Πρόεδρος, για θέση προτείνονται τρείς Αντιπρόεδροι από την Ολομέλεια του οικείου δικαστηρίου, μεταξύ των Αντιπροέδρων του δικαστηρίου αυτού και τελικά την επιλογή να ενεργεί το Υπουργικό Συμβούλιο μεταξύ των προτεινομένων.

ΙΙ.Η επιλογή Αντιπροέδρων των Ανωτάτων Δικαστηρίων:

 Οι Αντιπρόεδροι: Για θέση προτείνονται από την Ολομέλεια του οικείου δικαστηρίου, όμως να περιορίζεται μεταξύ των αρχαιότερων δικαστών του οικείου δικαστηρίου. Την επιλογή να ενεργεί το Υπουργικό Συμβούλιο μεταξύ των προτεινομένων

Το αυτό κατ’ αναλογίαν θα πρέπει να ισχύσει και για τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

ΙΙΙ. Όριο ηλικίας δικαστικών λειτουργών: (άρθρο 88 § 5 Σ) Τροποποίηση της διατάξεως με κατάργηση της διάταξης και σκοπό την καθιέρωση νομοθετικά ενιαίου ορίου ηλικίας ανεξαρτήτως βαθμού του εβδομηκοστού έτους.

 Β)Κατάργηση κάθε ελέγχου του Υπουργού Δικαιοσύνης:

Κατάργηση κάθε ελέγχου του Υπουργού Δικαιοσύνης για την άσκηση πειθαρχικής αγωγής κατά δικαστικού λειτουργού, για διαφωνία σε προαγωγή δικαστικού λειτουργού (άρθρο 91 Σ), ειδικότερα: α) Κατάργηση της διατάξεως του άρθρου 91 § 3 Σ: «3. …. Tήν πειθαρχική αγωγή εγείρει και ο Υπουργός της Δικαιοσύνης». β) Κατάργηση της διατάξεως του άρθρου 91 § 3: «3. Αν ο Υπουργός Δικαιοσύνης διαφωνεί με την κρίση Ανώτατου δικαστικού συμβουλίου, μπορεί να παραπέμπει το ζήτημα στην ολομέλεια του οικείου ανώτατου δικαστηρίου, όπως νόμος ορίζει» και της διατάξεως του άρθρου 91 § 4: «§ 4. Οι αποφάσεις της ολομέλειας ως δευτεροβάθμιου ανώτατου δικαστικού συμβουλίου για το ζήτημα που έχει παραπεμφθεί σε αυτήν, καθώς και οι αποφάσεις του ανώτατου δικαστικού συμβουλίου, είναι υποχρεωτικές[7]».

 

Γ) Ο έλεγχος συνταγματικότητάς των νόμων:

Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, το οποίο θεσμοθετείται με βάση το άρθρο 100 του Συντάγματος, έχει αρμοδιότητες εκλογοδικείου (έκπτωση βουλευτών λόγω κωλύματος ή ασυμβιβάστου, έλεγχος δημοψηφίσματος) και αρμοδιότητα να επιλύει τη σύγκρουση απόψεων ανώτατων δικαστηρίων σχετικά με την έννοια ή τη συμφωνία με το Σύνταγμα διατάξεων τυπικού νόμου. Η αναβίβαση του ΑΕΔ, σε «Συνταγματικό» Δικαστήριο που θα επιλύει τελικώς τα πάσης φύσεως συνταγματικά ζητήματα, με την χορήγηση δικαιώματος ατομικής προσφυγής από οποιονδήποτε πολίτη και την καθιέρωση προληπτικού ελέγχου συνταγματικότητας των νόμων και των κανονιστικών πράξεων από το Συμβούλιο της Επικράτειας. Να ισχύει ως γενικός κανόνας καμμιά πράξη των οργάνων της Πολιτείας να μην παραμένει δικαστικά ανέλεγκτη.

Δ) της συμμόρφωσης της Πολιτείας στις αποφάσεις των δικαστηρίων :

Οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης αλλά και του ΕΔΔΑ και ΔΕΕ,   πρέπει και να εφαρμόζονται άμεσα από την Διοίκηση, πράγμα που πρέπει να βελτιωθεί και  προστεθεί ρητά στην διάταξη του άρθρου 95 § 5 του Συντάγματος. Αυτονόητη είναι ευθύνη του κράτους και από παράνομες πράξεις οργάνων του για αποζημιώση63 από πρόδηλο σφάλμα του δικαστικού λειτουργού. 64Το ΕΔΔΑ με αφορμή την 800/2021 απόφαση του ΣτΕ, εξέδωσε την ιστορική Απόφαση του στην «ΥΠΟΘΕΣΗ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗΣ ΚΑΤΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (NO. 3) (57246/21)» και έκρινε ότι σύμφωνα με άρθρο 6 παρ 1 της ΕΣΔΑ, δεν μπορεί να εμποδισθεί η άσκηση αγωγής αποζημιώσεως κατά τις διατάξεις των άρθρων 105-106 ΕισΝΑΚ, υφισταμένης αστικής ευθύνης του δημοσίου, από πράξεις των οργάνων του Κράτους και μάλιστα της δικαστικής λειτουργίας (βλ. ΣτΕ 2168/2016 ε-επταμ., 48/2016 επταμ., 1330/2016).

 

 

Ε) Η λογοδοσία στην δικαιοσύνη:

Θεσμοθέτηση του «Ανωτάτου Συμβουλίου της Δικαιοσύνης» που θα είναι και το «Εθνικό Συμβούλιο Μεταρρύθμισης Δικαιοσύνης», δηλαδή ενός οργάνου λογοδοσίας και  συμβουλευτικού οργάνου της Πολιτείας, ήτοι μιας συντονιστικής επιτροπής από όλους τους λειτουργούς της δικαιοσύνης με θεσμική ιδιότητα (ηγεσίες δικαστηρίων συνδικαλιστικές Συντάγματος, οργανώσεις δικαστών, Ολομέλεια Δικηγόρων, Συμβολαιογράφων), που να θέσουν το ζήτημα του τι πρέπει να γίνει για την βελτίωση του όλου συστήματος απονομής της δικαιοσύνης.

Στ)Ουδείς μπορεί και με οποιαδήποτε διάταξη να εμποδίζεται στην άσκηση του δικαιώματος δικαστικής προστασίας, κατάργηση προνομίων( άρθρων 62,86Σ):

1.Το εύρος εφαρμογής του άρθρου 62,86 Σ βρίσκεται, υπό έντονη αμφισβήτηση, ύστερα από τις πρόσφατες εξελίξεις στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ (βλ. υπόθεση Μπακογιάννη κατά Ελλάδος, Συγγελίδης κατά Ελλάδος της 11ης Φεβρουαρίου 2010 (προσφυγή 24895/07).

2.Η τροποποίηση του άρθρου 62 Σ(Ακαταδίωκτο των βουλευτών)  και η πλήρης κατάργηση του άρθρου 86 Σ(Δίωξη κατά μελών της Κυβέρνησης): Προτείνεται ότι: Η ασυλία δεν ισχύει όταν ένας βουλευτής ή Υπουργός καταληφθεί επ’ αυτοφώρω διαπράττων κακούργημα ή πλημμέλημα. Όλοι πρέπει να υπάγονται στο φυσικό δικαστή στον οποίο υπάγονται και οι πολίτες η εξαίρεση που πρέπει να υπάρχει όταν υπάρχει ζήτημα που αφορά την άσκηση των καθηκόντων.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Πρέπει άμεσα να ανοίξει ευρύτατος διάλογος με όλα τα μέσα ενημέρωσης και με το διαδίκτυο, όπου όλοι οι Έλληνες πολίτες θα μπορούν να καταθέτουν τις απόψεις τους, έτσι ώστε άξια να μπορούμε να έχουμε ένα νέο Σύνταγμα που υπερήφανα να λέμε:«... Χρώμεθα γάρ πολιτεία ον ζηλούση τούς των πέλας νόμους, παράδειγμα δε μάλλον αντοί οντες τισίν ή μιμού-μενοι ετέρους, καί Ονομα μεν διά το μή ές ολίγους αλλ'ές πλεί-ονας οίκείν δημοκρατία κέκληται· μέτεστι δε κατά μεν τούς νό-μους προς τά ίδια διάφορα πάσι το ίσον, κατά δε την αξίωσιν, ώς έκαστος εν τω ενδοκιμεί, ονκ απο μέρουςτο πλέον ές τά κοινά ή απ' αρετής προτιμάται, ονδ' ανκατά πενίαν, εχων γέ τι αγαθόν δράσαι την πόλιν, αξιώματος αφανεία κεκώλυται ...»[8]

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2024[9]

---

[1] Βλ. Μιχάλης Ν. Πικραμένος «Η λογοδοσία των δικαστών στη δημοκρατία: δημόσια εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη» (Ευρασία, Αθήνα 2022)

[2] Βλ. Χρ. Ντουχάνης, Ο δικαστικός έλεγχος του κύρους των κανόνων δικαίου και ιδίως των κανονιστικών διοικητικών πράξεων, ΘΠΔΔ 8-9/2017, 795.

[3] Βλ. ΣτΕ 360/2017.

[4] Βλ. Δημ. Γ. Ράϊκος, «Η αμεροληψία κατά την απονομή της δικαιοσύνης», ομιλία στην ημερίδα ΕΔΔ-ΚΕΔΙΒΑ της 3.4.2014, ανάρτηση στην ιστοσελίδα της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών.

[5] Βλ.Ε. Κρουσταλάκης, Η δικαστική εξουσία, η ανεξαρτησία της και η κοινή γνώμη, ΕλλΔνη 27 [1986]. 36 επ.

[6] Ο Πρόεδρος του ΣτΕ Κ. Μενουδάκος προτείνει: «Γίνεται μεγάλη συζήτηση για το ποιος επιλέγει τον πρόεδρο και τους αντιπροέδρους των ανώτατων δικαστηρίων. Νομίζω ότι αυτή είναι λάθος συζήτηση, διότι πραγματικά δεν μπορεί να βρεθεί ο ιδανικός τρόπος και το ιδανικό εκλεκτορικό σώμα, το οποίο δεν θα είχε κάποιες αδυναμίες. Αυτό που πρέπει να γίνει -και είναι το τέταρτο σημείο που προτείνω-, είναι να καταργηθεί ο βαθμός του προέδρου», πηγή: www.enet.gr 12 Φεβ 2013.

[7] Για τον Υπουργό.

[8] (ΘΟΥΚ 2.34.1-2.46.2: Ο Επιτάφιος του Περικλή).

[9] Αφιερώνεται στην ιερή μνήμη του πατέρα μου Παναγιώτη Α. Αργυρού(+16.7.1994).

κυπροσ 1974 πενηντα χρονια προδοσιας

 

 

ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

 

"Τότε πεθαίνουν οι νεκροί,

όταν τους λησμονούνε".

Κωστής Παλαμάς

 

 

 

ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ:ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΤΙΜΩΡΗΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ

 ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ: ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΑΠΕΙΛΗΣ

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

«Αν αυτοί οι άνθρωποι παραμείνουν ατιμώρητοι, τότε η έννοια του νόμου θα έχει χάσει το νόημά της και η υπόλοιπη ανθρωπότητα θα πρέπει να ζήσει στον φόβο»

Αυτά ήταν τα λόγια του Μπένζαμιν Φεράντζ, ενός από τους κατηγόρους στη δίκη της Νυρεμβέργης.

 Αυτοί που άφησαν τον ΑΤΤΙΛΑ να περάσει, οι παρόμοιοί τους της 15ης του Ιούλη 1974 παρέμειναν ατιμώρητοι... Σαράντα πέντε ολόκληρα χρόνια μετά!

Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 στην Κύπρο πραγματοποιήθηκε από την Εθνική Φρουρά της Κύπρου και την ΕΟΚΑ Β΄, κατ' εντολή του Ιωαννίδη , με σκοπό την ανατροπή του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπου Μακάριου Γ .

Τα γεγονότα του πραξικοπήματος  έφεραν τους Τούρκους στην  Κύπρο. Ο “Αττίλας” ήταν θέμα ημερών. Στις 4 το πρωί της 20ης Ιουλίου ο Τούρκος πρωθυπουργός του ανακοινώνει ότι η Τουρκία θα επέμβει στην Κύπρο. Τα τουρκικά αποβατικά ήδη έχουν ξεκινήσει από τη Μερσίνα, με προορισμό την περιοχή της Κερύνειας...Η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο με την κωδική ονομασία «Αττίλας» ξεκίνησε την αυγή της 20ης Ιουλίου 1974, με αποβατικές και αεροπορικές επιχειρήσεις. Συμμετείχαν συνολικά γύρω στους 40.000 άνδρες υπό τη διοίκηση του αντιστρατήγου Νουρετίν Ερσίν. Η ελληνική πλευρά  δυστυχώς λόγω της προδοσίας δεν εφάρμοσε τα σχέδια άμυνας  και αντίδρασή της εκδηλώθηκε με μεγάλη καθυστέρηση. Η Τουρκία υποστήριξε ότι δεν επρόκειτο για εισβολή, αλλά για «ειρηνική επέμβαση», με σκοπό την επαναφορά της συνταγματικής τάξης στην Κύπρο, που είχε καταλυθεί από το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου (15 Ιουλίου 1974). Ήταν μέρος ενός συγκεκριμένου σχεδιασμού και όσοι συνεργάστηκαν, συμμετείχαν και στηρίζουν, έχουν συμβάλει προς την κατεύθυνση ολοκλήρωσής του, με την εισβολή και κατάληψη τμήματος της Κύπρου από τους Τούρκους.  Η εισβολή στην Κύπρο και οι προδοτικοί χειρισμοί της  δικτατορίας Ιωαννίδη,  οδήγησαν ώστε ένας λαός συντρίφτηκε στην ΕΘΝΙΚΉ ΜΑΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΙΟΥΛΗ ΤΟΥ 1974. Η 20η Ιουλίου 1974 αποτελεί την πιο τραγική σελίδα στην σύγχρονη ιστορία της Κύπρου και του Ελληνισμού γενικότερα, Ήταν το νέο 1922. Δεν έλειψαν πράξεις υψίστου  ηρωισμού από τους Ελληνοκυπρίους και Έλληνες αξιωματικούς της Εθνικής Φρουράς, και τους άνδρες της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου (ΕΛΔΥΚ).

Οι πρώτοι νεκροί ήταν ο τότε υποπλοίαρχος του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, Ελευθέριος Τσομάκης, οι αξιωματικοί και οι ναύτες δυο παλιών τορπιλακάτων, που βγήκαν στα ανοικτά της Κερύνειας για να αντιμετωπίσουν τον τουρκικό αποβατικό στόλο. Μάλιστα δύο τορπιλάκατοι βγήκαν να πολεμήσουν το στόλο εισβολής, ένα εξαίρετο δείγμα προγονικής αρετής και ανδρείας,

Η ΕΛΔΥΚ έδωσε άνισες μάχες στο αεροδρόμιο Λευκωσίας και στο στρατόπεδο της διοίκησης της στον Γερόλακο. Οι άνδρες της ΕΛΔΥΚ πολέμησαν, χωρίς κάλυψη από πυροβολικό και αεροπορία. Οι απώλειες πολλές… Μεταξύ των νεκρών και τότε λοχαγός Σωτήρης Σταυριανάκος, ο οποίος, σύμφωνα με μαρτυρίες, πολέμησε με ένα πιστόλι εναντίον των τουρκικών αρμάτων. Χάρη στο σθένος των μαχητών της ΕΛΔΥΚ, των Λοκατζήδων υπό  τον Ταγματάρχη  Παπαμελετίου  το αεροδρόμιο της Λευκωσίας και το στρατόπεδο βρίσκονται από το 1974 στην «νεκρή ζώνη» της Λευκωσίας.

Ο Υπολοχαγός Νικόλαος Κατούντας είναι αγνοούμενος από τον Ιούλιο του 1974.Από το ξημέρωμα της 20ης Ιουλίου 1974 πολεμούσε με την 33η Μοίρα Καταδρομών στον Πενταδάκτυλο, στην περιοχή του Κοτζά Καγιά και του Αγίου Ιλαρίωνα, την 65η επίλεκτη τουρκική ταξιαρχία αλεξιπτωτιστών .Δίνοντας το χρόνο στους άντρες του να διασωθούν, κάλυψε μέχρι και τον τελευταίο στρατιώτη του: "Η Κύπρος θα μαυροφορεθεί, και δεν θέλω να 'ναι κι οι μανάδες σας αυτές που θα φορέσουν μαύρα. Φύγετε. Σας διατάσσω"...και έμεινε ο ίδιος μόνος να μάχεται εναντίον πολλών, τραυματισμένος, μέχρι την τελευταία σφαίρα και μέχρι της τελευταίας ρανίδος του αίματός του τον εχθρό. Με Προεδρικό Διάταγμα της 12ης Δεκεμβρίου του 2008 προήχθη στο βαθμό του Αντιστράτηγου.

Οι πρωταγωνιστές και θύτες της κυπριακής τραγωδίας, δεν κατηγορήθηκαν και δεν δικάστηκαν ποτέ, για το ότι άφησαν τη “μικροκόρη” της Μεσογείου αβοήθητη και μόνη στις ορέξεις του Αττίλα. Η ιστορία θα είναι αμείλικτη μαζί τους: Θα έχουν την αιώνια καταδίκη της. Άφησαν τα παιδιά της Ελλάδας να σφαγιαστούν ενώ πολεμούσαν για την πατρίδα, οι συγκλονιστικά τραγικές στιγμές των παλληκαριών που δεν πέταξαν το όπλο τους αλλά στάθηκαν και έδωσαν την ζωή τους

Ὅ,τι ἔγινε μπορεῖ νὰ ξαναγίνει, ἀδέρφια!

Στῶν πυρωμένων τούτων βράχων τὴν λαμπάδα

μὲ σάρκα θεία μπόρεσ᾿ ὁ ἄνθρωπος νὰ νοιώσῃ

τὸ φωτερώτερο κι ἀπ᾿ ὅλα τὰ ὄνειρά του.

Κι ἡ χριστιανὴ ψυχὴ βωβὴ ἐκεῖ πέρα θὰ εἶναι;

Κ᾿ ἐμεῖς ἑνὸς κορμιοῦ ξερόκλαδα ἐκεῖ πέρα;

Κι ἂν πρέπει νὰ πεθάνουμε γιὰ τὴν Ἑλλάδα,

θεία εἶν᾿ ἡ δάφνη! Μία φορὰ κανεὶς πεθαίνει.

 

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

 

 

 

 

 

 

 

Επίλογος

Ο «Αττιλας» συνεχίζει το έργο του. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το δόγμα του επεκτατικού οράματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» αποφασίστηκε να διδάσκεται στα σχολεία. Με κάθε ευκαιρία, η τουρκική πλευρά αναδεικνύει τις επεκτατικές της βλέψεις σε βάρος της Ελλάδος και της Κύπρου, τις οποίες αντιμετωπίζει διαχρονικά ως ενιαίο μέτωπο. Ο Χρήστος Γιανναράς είπε  για την τραγωδία του 1974 στην Κύπρο: «Τον παραλογισμό τον συνειδητοποιούμε όταν η καταστροφή έχει πια συντελεστεί… Μόνο που τώρα οι προδιαγραφές του παραλογισμού οδηγούν όχι απλώς σε εθνική συμφορά, αλλά σε οριστικό τέλος».

"Τότε πεθαίνουν οι νεκροί,

όταν τους λησμονούνε".

Κωστής Παλαμάς