Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2021

Φως-νερό-τηλέφωνο

 

Φως-νερό-τηλέφωνο

 

Κάθε καλός μεσίτης της δεκαετίας του 60 φρόντιζε να διακηρύσσει ως ουσιώδη προσόντα  για τα προς πώληση οικόπεδα του, στο Αττικό περιβάλλον.
Η Αθήνα του 1960 είχε γεμίσει φοβισμένους επαρχιώτες, που έψαχναν μανιωδώς να βάλλουν το κεφάλι τους «κάτω από ένα κεραμίδι», αφού δεν είχα που να βάλλουν την φαμίλια τους στο κατεστραμμένο από τον πόλεμο χωριό τους.
Έτρεχαν οι υποψήφιοι μετανάστες-επαρχιώτες ν’ αποκτήσουν το οικοπεδάκι που ήταν εκτός σχεδίου μα μετά από λίγο μαζί με το αυθαίρετο το οικοπεδάκι έμπαινε τελικά στο σχέδιο πόλης.
Το όνειρο κάθε Αθηναίου πρώην  επαρχιώτη, λοιπόν το σπιτάκι του νάχει «φως-νερό-τηλέφωνο».
Το αυθαίρετο σιγά σιγά έγινε πολυκατοικία ,ένεκα η ανοικοδόμηση, η οικογένεια μεγάλωσε, οι δουλειές αυξήθηκαν,  οι Τράπεζες δάνειζαν αφειδώς για να αυξήσουν και οι τραπεζίτες  τις προμήθειες τους, τα χρόνια πέρασαν τα μαλλιά άσπρισαν οι πρώτοι οικιστές των αυθαιρέτων άφησαν σιγά σιγά και  αναγκαστικά το «κλεινόν Αστυ» και οδηγήθηκαν   οίκαδε και ακούσια στην αγαπημένη πατρίδα στο χωριό τους, στην πλέον μόνιμη και τελευταία κατοικία τους.
Πολλοί εκπλήρωσαν τ’ όνειρο τους από ξεπαπούτσωτοι φτωχοί επαρχιώτες έκαμαν οικογένεια, μεγάλωσαν και σπούδασαν παιδιά, έζησαν στην ειρήνη σε αντίθεση  με τους προγόνους τους που πολεμούσαν  συνέχεια κι έλεγαν το ψωμί-ψωμάκι και τελικά πολλοί τα κατάφεραν. Η Ελλάδα ήταν μέχρι πρόσφατα μια χώρα με ποσοστό ιδιοκατοίκησης 80%, και μάλιστα οι περισσότεροι εκτός από την πρώτη κατοικία διέθεταν και το εξοχικό ή το σπίτι στο χωριό.
Η νέα γενιά οι απόγονοι των επαρχιωτών,  άλλαξε ρότα, έγιναν απόφοιτοι Ανωτάτων Ιδρυμάτων ανέβηκαν και σε οικονομική επιφάνεια αλλά και σε ιδιοκτησία στα «καλά» προάστια, ώσπου μαζί με άλλα εγγενή προβλήματα τους έπεσε τελευταία και η  άτιμη η πανδημία. Η πρόσφατη πανδημία COVID-19 αποτελεί μια συνεχή, ασύμμετρη και απρόβλεπτη απειλή για την ανθρωπότητα, επηρεάζοντας έντονα την ποιότητα της ζωής μας. Η κοινωνική αποστασιοποίηση (αναβολή ή και ακύρωση συναθροίσεων σε κοινωνικές εκδηλώσεις όπως γάμοι, βαφτίσια, θρησκευτικές, αθλητικές ή καλλιτεχνικές εκδηλώσεις) είναι το σημαντικότερο γεγονός της γενιάς μας. Διαβάζουμε στους FinancialTimes ότι τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι οι φτωχοί έχουν περισσότερες πιθανότητες να προσβληθούν και να χάσουν τη ζωή τους, γιατί μένουν σε πυκνοκατοικημένες περιοχές και μικρά σπίτια, όπου είναι αδύνατη η κοινωνική αποστασιοποίηση, γιατί επέστρεψαν στις δουλειές τους, όπου συνήθως δεν τηρούνται τα αναγκαία μέτρα προστασίας, γιατί εργάζονται στις μεταφορές, σε χώρους υγείας, σουπερμάρκετ, ταχυμεταφορές, γιατί κινούνται με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, γιατί είναι άνεργοι και δεν έχουν καμία ασφάλιση υγείας. Η σπουδαία νομπελίστρια συγγραφέας Όλγα Μποταρτσούκ στην αρχή ήδη της επιδημίας δήλωνε: « Όχι, δεν είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στο θάνατο». Νομίζω πως τα πράγματα την διαψεύδουν.
Πολλοί  όμως που είχαν την λεγόμενη «άνεση» φρόντιζαν μέχρι τότε  για την ιδιωτική ασφάλεια τους σε μεγάλα πολυτελή νοσοκομεία. Όμως όπως λένε «όταν σχεδιάζει ο άνθρωπος ο Θεός γελάει» κι έτσι ήρθε η αρρώστια. Εκεί που κάποιοι σχεδίαζαν «αν ο μη γένοιτο» τους συμβεί κακό νάχουν την καλοπληρωμένη ιδιωτική περίθαλψη, ήλθε ο ακατανόμαστος ιός και τους έστειλε σε κάτι τεράστιους θαλάμους μ΄ άλλους φτωχούς και πλούσιους, επίσημους και επώνυμους κι ανώνυμους να παρακαλούν  την τύχη τους να μην τους οδηγήσει η αρρώστια  να μπούν στον θάλαμο της εντατικής. Όταν η κρίση αγγίζει τα όρια της απελπισίας, πώς αποφασίζει άραγε ένας γιατρός το ποιος ασθενής θα εισαχθεί στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας; Κάθε μέρα είναι μία μάχη στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) εκεί δεν υπάρχουν διακρίσεις εκεί  υπάρχουν μόνο ΑΝΘΡΩΠΟΙ.
Έτσι επήλθε ένα σημαντικό και απρόβλεπτο γεγονός που αποδεικνύει αναμφισβήτητα πως όλοι είμαστε απολύτως ίσοι μπροστά στην δυστυχία όπως και ακόμη μπροστά στον θάνατο. Μπροστά στην αρρώστια είναι το ίδιο όλοι χωρίς καμμιά διάκριση παρά μόνο με τον τρόμο της άγνοιας της επόμενης μέρας.
«Eventsmydear… events», ήταν η απάντηση του Βρετανού Πρωθυπουργού Χάρολντ Μακ Μίλαν, στα τέλη της δεκαετίας του ’50, όταν ρωτήθηκε από ένα νέο βουλευτή, τι είναι εκείνο που μπορεί να κλονίσει μια παντοδύναμη κυβέρνηση… Έτσι και τώρα, η πανδημία του κορωνοϊού είναι ένα γεγονός τεραστίων διαστάσεων, που πέρα από το θάνατο τόσων ανθρώπων ανά την υφήλιο, προκαλεί σοκ στις αγορές , κλονίζει την παγκόσμια οικονομία και εκθέτει την ανικανότητα ή αναδεικνύει την αποτελεσματικότητα των κυβερνήσεων! Τις συνέπειες του κορωνοϊού είναι πολύ νωρίς να τις φαντασθούμε! Ίσως αποδειχθεί μεγαλύτερης σημασίας γεγονός, ακόμη και από την κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ και την Παγκόσμια Οικονομική Κρίση του 2008!
Αλλά δεν έφτανε αυτό το κακό , εκείνες τις άσημες μέρες του αναγκαστικού εγκλεισμού λόγω πανδημίας  και τα κανάλια φρόντιζαν να «απαλύνουν» βγάζοντας τόνους  της υποκρυπτόμενης κάτω από τα φωτεινά ονόματα βορβορώδους παλιανθρωπιάς στην επιφάνεια, ήρθε ο κακός καιρός να μετατρέψει το «κλεινόν Αστύ» σε στέπα της Σιβηρίας. Την ίδια ώρα συνεχίζεται με αμετροέπεια το καθημερινό «βρισίδι» από τα ενημερωτικά μας κανάλια που ενημερώνουν και τα παιδιά μας που βρίσκονται στο σπίτι λόγω πανδημίας.
Ο Φλεβάρης θέλοντας να κρύψει τις ντροπές του μας έπνιξε στο χιόνι.
Δεν άργησε και το χιόνι τα κατάφερε και σιγά σιγά ακόμη και το Κέντρο της Αθήνας  έγινε απόκεντρο και το όλο σύστημα το πήρε ο διάολος και το φως κόπηκε και το νερό και το τηλέφωνο μα έτσι δεν υπήρχε και το διαδίκτυο. Έτσι για δει κανείς πως ζούσανε οι πρόγονοι μας με τις λάμπες και έβγαζαν νερό απ’ τα πηγάδια τους που τώρα δεν υπάρχουνε και τηλέφωνο δεν υπάρχει πλέον  χωρίς ρεύμα.
Έτσι για να θυμόμαστε τα καλά της τεχνολογίας και όποιος θέλει να μάθει τα νέα ν’ ανοίξει το ραδιοφωνάκι του αν έχει φροντίσει να έχει στο σπίτι μπαταρίες. Τυχερός εκείνος που έχει δοχεία ν’ αποθηκεύσει νερό και κεριά της λαμπρής να φωτισθεί.
Κάπως έτσι θα γίνουν τα πράγματα αν τουρθει του «αγαπημένου» μας γείτονα(που κακό χρόνο  νάχει πούλεγε η νόνα μου για το σοί του) να θελήσει να πάρει εκδίκηση για την σφαγή του Δράμαλη που φέτος  που γιορτάζουμε τα 200 χρόνια!
Έτσι που λέτε καλό είναι να κοιτάξουμε την δυσκολία μας και να βάλουμε λίγο μυαλό γιατί τίποτα δεν είναι σίγουρο σ ’αυτή την κοσμοχαλασιά ούτε το φως, ούτε το νερό ,ούτε το τηλέφωνο , μα ούτε η ζωή μας.
Συγγνώμη μα κάποιος πρέπει να τα πεί.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ.
ΥΓ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΧΩΡΙΣ ΦΩΣ
16/2/2021

Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2021

ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ





ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ
ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ
«Η σιωπή είναι συνενοχή»
Ο φάκελος που άνοιξε η  Κεφαλλονίτισσα Σοφία Μπεκατόρου δεν  είναι μια απλή δικαστική υπόθεση και δεν μπορεί ν’ αντιμετωπίζεται σαν  τέτοια. Ο φάκελος των σεξουαλικών κακοποιήσεων είναι ένα ντροπιαστικό φαινόμενο που τώρα   που ξεχείλισε δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο είναι «τσουνάμι» τεραστίων διαστάσεων που οδηγεί σε ανατροπές και θα φέρει αρκετούς ενώπιον της Δικαιοσύνης. Οι Εισαγγελείς με περισσή προσοχή και ευθυκρισία ερευνούν το φαινόμενο και ελπίζουμε να οδηγήσουν τους «θύτες» ενώπιον της Δικαιοσύνης.
        Το ζήτημα που έχει ανακύψει είναι τεράστιο.  Είναι ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η σεξουαλική παρενόχληση, ένα κοινωνικό φαινόμενο και μορφή έμφυλης βίας, που προσβάλλει την αξιοπρέπεια των θυμάτων, συνιστούσε επί μακρόν, στον χώρο εργασίας, μια αθέατη κατάσταση.  Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν είναι μόνο θεμελιώδες δικαίωμα αυτή καθεαυτή, αλλά αποτελεί την ίδια τη βάση των θεμελιωδών δικαιωμάτων.    Η αξιοπρέπειά πέρα από αυτοτελές έννομο αγαθό, αποτελεί ταυτόχρονα και τον πυρήνα όλων των υπολοίπων εννόμων αγαθών από τον οποίο αυτά εκπορεύονται και βρίσκουν νομικό έρεισμα. \
Η Οικουμενική Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου του 1948 κατοχυρώνει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια στο προοίμιό της: «... επειδή η αναγνώριση της αξιοπρέπειας, που είναι σύμφυτη σε όλα τα μέλη της ανθρώπινης οικογένειας, καθώς και των ίσων και αναπαλλοτρίωτων δικαιωμάτων τους, αποτελεί το θεμέλιο της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης στον κόσμο.» «Η ουσία της ΕΣΔΑ είναι ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ανθρώπινης ελευθερίας» (βλ. απόφαση ΕΔΔΑ 29.04.2002). Η αξία του ανθρώπου δεν σταθμίζεται, δεν εξισορροπείται με άλλα θεμελιώδη δικαιώματα ή έννομα αγαθά και σκοπούς και δεν υπόκειται σε εκπτώσεις. Η αξιοπρέπεια είναι αθόρυβη. Αν όμως την προσβάλεις, κάνει κρότο μεγαλύτερο κάθε έκρηξης. Η σεξουαλική παρενόχληση, ενώ είναι ένα πολυσύνθετο κοινωνικό φαινόμενο, πολλές φορές υπεραπλουστεύεται, με αναφορές που εκφράζουν ιδίως τις επικρατούσες αντιλήψεις για το ρόλο των δυο φύλων στην εργασία, στην οικογένεια και ευρύτερα στην κοινωνία, οι οποίες συντηρούν μια εφησυχαστική μυθολογία.
Η σεξουαλική παρενόχληση εμπίπτει στο πεδίο ρύθμισης τόσο του αστικού, όσο και του ποινικού δικαίου. Ειδικότερα, σύμφωνα με το άρθρο 3 του Ν. 3896/2010 η σεξουαλική παρενόχληση θεωρείται διάκριση λόγω φύλου, η οποία απαγορεύεται. Επιπλέον, το άρθρο 337 του Ποινικού Κώδικα ορίζει ρητά την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας ως ποινικό αδίκημα, ενώ στην παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου προβλέπεται ότι όποιος προβαίνει σε χειρονομίες γενετήσιου χαρακτήρα ή διατυπώνει προτάσεις για τέλεση γενετήσιων πράξεων σε πρόσωπο που εξαρτάται εργασιακά από αυτόν ή εκμεταλλευόμενος την ανάγκη ενός προσώπου να εργαστεί, τιμωρείται με φυλάκιση έως τρία έτη ή χρηματική ποινή.
Η παράνομη και υπαίτια προσβολή της προσωπικότητας του εργαζομένου, η οποία συντρέχει σε κάθε σεξουαλική παρενόχληση, συνιστά αδικοπραξία και θεμελιώνει αξίωση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης (ΕΦ ΑΘ 1139/2007).
         Η δικαιοσύνη ήδη έχει δώσει απαντήσεις: Ι)Με απόφασή του το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης (ΜΕφΘεσ 1196/2020[1]) επιδίκασε αποζημίωση για ηθική βλάβη εξαιτίας σεξουαλικής παρενόχλησης σε βάρος εργαζομένης. Σύμφωνα με την απόφαση, σεξουαλική παρενόχληση είναι οποιαδήποτε μορφή ανεπιθύμητης λεκτικής, μη λεκτικής ή σωματικής συμπεριφοράς σεξουαλικού χαρακτήρα, με σκοπό ή αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειας ενός ατόμου, ιδίως με τη δημιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού, εξευτελιστικού, ταπεινωτικού ή επιθετικού περιβάλλοντος. Η σεξουαλική παρενόχληση, στην ελληνική νομοθεσία, υπάρχει πληθώρα κυρώσεων. Η σεξουαλική παρενόχληση κατά το άρθρο 3 του Ν. 3896/2010 αποτελεί διάκριση λόγω φύλου, η οποία θεωρείται απαγορευμένη καθώς ως ορίζεται ρητά: «Απαγορεύεται κάθε μορφής άμεση ή έμμεση διάκριση λόγω φύλου, σε συσχετισμό ιδίως με την οικογενειακή κατάσταση, σε όλους τους τομείς που περιλαμβάνονται στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος νόμου, όπως εξειδικεύονται στις κατωτέρω διατάξεις. α) Η παρενόχληση, η σεξουαλική παρενόχληση, καθώς και οποιαδήποτε λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση που οφείλεται στην ανοχή ή στην απόρριψη αυτής της συμπεριφοράς, συνιστούν διάκριση λόγω φύλου και απαγορεύονται. β) Διάκριση λόγω φύλου συνιστά, επίσης, οποιαδήποτε λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση προσώπου που συνδέεται με αλλαγή φύλου».  Σύμφωνα με το άρθρο 23 του ίδιου νόμου, η σεξουαλική παρενόχληση επιφέρει πλήθος ποινικών, αστικών και πειθαρχικών κυρώσεων. Σταθμό στη σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο εργασίας αποτέλεσε η υπ’ αριθμ. 505/2010 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, σύμφωνα με την οποία οι εμπειρίες σεξουαλικής παρενόχλησης άλλων γυναικών  δύνανται να αποτελέσουν επαρκές αποδεικτικό υλικό για το θύμα.
ΙΙ)Έχει κριθεί με την ΜΠρΘεσ 1936/2005 ότι  η υβριστική και ανάρμοστη συμπεριφορά  του εργοδότη, που συνιστά σεξουαλική παρενόχληση, προσβάλλει παράνομα και μειώνει ηθικά την προσωπικότητα της εργαζομένης, η οποία υπέστη ηθική βλάβη (άρθρα 57, 59 ΑΚ). )πρβλ.ΕφΑθ 1139/2007.
ΙΙΙ. Αναμφισβήτητα υπάρχει αριθμός καταδικαστικών ποινικών αποφάσεων(πρβλΑΠ 1450/2019) και εκ του άρθρου 337 παρ 4 ΠΚ για την προσβολή της γενετήσιάς αξιοπρέπειας.
ΕΙΔΙΚΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ:
Αντιμετώπιση Φαινομένων Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης, Κακοποίησης και Παρενόχλησης στη Χώρα μας:
(Α) Νομοθετικό Πλαίσιο
1.-Ο Νόμος 3896/2010 (ΦΕΚ 207/Α’/8-12-2010) «Εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης Εναρμόνιση της κείμενης νομοθεσίας με την Οδηγία 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006 και άλλες συναφείς διατάξεις» ρυθμίζει θέματα σχετικά με: (α) την ισότητα των αμοιβών μεταξύ γυναικών και ανδρών, (β) την ίση μεταχείριση στα επαγγελματικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, (γ) την ίση μεταχείριση σε σχέση με την πρόσβαση στην απασχόληση στην επαγγελματική εξέλιξη και κατάρτιση και τους όρους εργασίας, (δ) μέτρα του εθνικού νομοθέτη για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης.
2.- Με το Νόμο 4351/2018 (ΦΕΚ 62/Α’/5-4-2018) επικυρώθηκε η Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας (Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης). Χαρακτηριστικό της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, ενός ολοκληρωμένου κειμένου τεράστιας σημασίας για την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών, είναι η αναφορά της στην έμφυλη βία και η έμφαση που αποδίδει στην πρόληψη.
(Β) Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO) υιοθέτησε τον Ιούνιο 2019 τη Σύμβαση 190 για την Εξάλειψη της βίας και της παρενόχλησης στο χώρο εργασίας, η οποία μαζί με τη Σύσταση 206 για τη Βία και την Παρενόχληση παρέχουν ένα συνεκτικό και πλήρες πλαίσιο δράσης και τη δυνατότητα αξιοπρεπούς εργασίας χωρίς φαινόμενα βίας και παρενόχλησης.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ
Πριν είναι πολύ αργά, τα θύματα  πρέπει να αντιδράσουν . Μαζικοί φορείς, άνθρωποι των γραμμάτων, των τεχνών, της επιστήμης έχουν χρέος να μιλήσουν. Τέτοιες στιγμές η σιωπή είναι συνενοχή! Η Δικαιοσύνη και Πολιτεία πρέπει  να είναι αμείλικτες  με τους ενόχους!…
ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ
14.2.2021



[1] Η απόφαση είναι δημοσιευμένη στο τεύχος 1/2021 του  νομικού περιοδικού «Αρμενόπουλος» ΔΣΘ σχόλιο: Δ. Γούλας

  ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ; Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΤΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΝΕΛΕΗΤΑ. Ούτε μία μέρα χωρίς τροχαίο…. ανελέητος   ο «Μολώχ της ασφάλτου» ...